slideheader_Plieger.jpgBaleco2014_crop.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_P&W.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_McDonalds.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_Rogelli.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Baleco.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_Ames.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgIMG05049_nwSite.jpg
LogoDTCdeMol klein

Het gilde der Malloten van de Mont Ventoux.
Na in 2003 La Marmotte gefietst te hebben viel ik even in een zwart gat. Wat is het volgende doel waar we naar toe gaan werken?  Oké samen met Herman, Jan, Arjan en Martin was ik al begonnen aan het klassiekerbrevet maar dat zijn ritten die we “er ff bijpakken”. 

Ik was al begonnen in het boek “de Kale Berg” wat ik van Herman geleend had, en al lezende raakte ik steeds meer geïmponeerd door de “Géant de Provence” zoals hij in Frankrijk ook wel genoemd word. In hetzelfde boek las ik ook over de club Cinglés de Mont Ventoux. Om hiervan lid te worden moet men de Mont Ventoux op 1 dag van alle drie de kanten beklimmen dus vanuit Bedoin, Malaucene en Sault. Kijk ! dat was een uitdaging, 136 kilometers en 4.285 hoogtemeters ! Meer hierover kun je vinden op de website www.kaleberg.nl en dan onder meervoudige beklimmingen of het Gilde der Malloten. Ik had dus weer een doel voor ogen....... officieel Malloot worden ! In oktober 2003 dus gelijk maar via Happy Home een huisje geboekt in Bedoin waar ik met Irma en mijn zoontjes de vakantie zou doorbrengen. Voor diegene die na het lezen van dit stukje ook zin krijgen: kijk maar eens op Happyhome.nl onder zoekcode F-84410/2het huis heet Maison Les Chalons. Het is een ruim huis waar je prima met 6 personen in kan vertoeven, en ligt 2 kilometer buiten Bedoin. Het ligt super rustig, midden in de wijngaarden met vanaf je terras uitzicht op de Mont Ventoux. Na mijn (fiets)maten verteld te hebben wat mijn plannen waren, hebben zij ook gelijkmaar een huisje bij de Kale Berg geboekt. Gezellige boel ! Weekje leven als een god in Frankrijk en lekker fietsen in de Provence en op de Mont Ventoux. Helaas moest Herman twee dagen voor vertrek afzeggen vanwege problemen op het werk.Rondom de Ventoux kun je prima trainingsritten maken voordat je je echte beklimming gaat aanvangen. Zo hebben wij in de dagen voorafgaand ook verschillende tochten gedaan. Een aanrader is de rit door “Les Gorges de la Nesque”Als je in Bedoin bij het fonteintje staat en je gaat op de rotonde richting de Mont Ventoux, waar je gelijk na de rotonde even links gaat en dan na ongeveer 150 meter aan de linkerkant vind je een fietswinkel waar ze de meest noodzakelijke onderdelen hebben. Hier heb ik zelf nog nieuwe pedalen gekocht, want de oude kraakte echt als de ziekte. Op zich heb ik geen moeite met wat fietsgeluiden, maar Arjan fietste iedere keer geïrriteerd bij me weg als ik weer in zijn buurt kwam tijdens een beklimming.Wat ik eigenlijk met dat fietswinkeltje wilde zeggen is: in dat winkeltje kun je een beschrijving vinden van diverse mooie routes in de omgeving van Bedoin. Eventueel kan ik of Herman je ook wat routes mailen (Met –ongevraagde- goedkeuring van Herman want hij heeft deze in een bestand gezet). Op woensdagavond hebben we, dankzij Irma, genoten van een echte Pasta Party ! Volgestapeld konden we dus op donderdagmorgen 24 juni 2004 vol goede moed vertrekken. Het weer was echt prima, op het heetst van de dag was het ongeveer 33 graden. Boven is het dan toch nog wel fris. Aan het einde van de dag begon het pas wat harder te waaien, dus hier hadden we op de laatste klim pas last van. De eerste klim vanuit Bedoin is het zwaarst met 7,5% gemiddeld over 21,5 kilometer. Daarom hebben wij ervoor gekozen om deze als eerste te doen. Om 8:25 vertrokken we bij het fonteintje in Bedoin. De eerste vijf kilometer loopt nog lekker, maar bij St. Esteve maakt de weg een bocht naar links en dan is het 6 kilometer door het bos met een stijgingspercentage van 10% tot aan Chalet Reynard. Ik vond dit echt een heerlijk stuk om te fietsen, ondanks dat het erg zwaar is geniet je van de serene rust die daar ’s morgens vroeg nog is. Er waren in deze tijd van het jaar al veel fietsers die voor ons prima richtpunten vormden. Ondanks dat we echt “jongens uit de polder” zijn, zijn we heel de week door niemand ingehaald. Bij Chalet Reynard ben je uit het bos en kan je het Observatoire eindelijk in al zijn glorie zien. Dit is eigenlijk het stuk wat bekent is van televisie. Vanaf Chalet Reynard is het nog zes kilometer naar de top met toch nog grotendeels 9% en net onder de top zelfs 11%.Ongeveer 2 kilometer van de top kom je bij het monument van Tom Simpson. Tijdens onze rit hadden we geen tijd om te stoppen maar een paar dagen eerder was ik met de auto al bij het monument geweest. Ik moet zeggen dat toen ik eenmaal bij het monument stond ik toch wel onder de indruk was. In het boek van de Kale Berg had ik al gelezen dat 30 jaar na de dood van Simpson zijn dochters vanuit Gent naar de top van de Mont Ventoux zijn gefietst. Exact 30 jaar na zijn dood kwamen zij wel boven, waarna ter herinnering door hen een plaatje op het monument is geplakt met de tekst “There is no mountain too high, your daughters”. Op dezelfde dag dat zijn dochters naar boven gingen is de oud ploegleider van Simpson in Engeland gaan fietsen uit medeleven met de actie van de dochters van Simpson. Hij kon namelijk niet zelf aanwezig zijn in Frankrijk. Het noodlot sloeg echter toe en exact 30 jaar na de dood van Simpson overleed zijn oud ploegleider op de fiets aan een hartaanval. Hoezo bizar ? Kreeg er kippenvel van.......

Arjan vierde al een feestje omdat hij verder was als Tom. Zelf hield ik het bij een snelle groet naar Tom en toen (snel?) door naar de top. Boven in het souvenirwinkeltje stempelen en afdalen naar Malaucene. Na enkele kilometers dalen kom je in het ski resort Mont Serein waar Arjan, Jan en Martin verbleven. Na Mont Serein kom je op een steil stuk naar beneden van 12% ! Hier kun je je echt naar beneden laten vallen. Zelf heb ik hier 89 kilometer per uur gehaald, de andere jongens zaten ook ongeveer op deze snelheden. Het schijnt dat als je echt aanzet dat je op dit stuk 100 kilometer per uur kan halen maar ik vond het wel best zo. Beneden in Malaucene hebben we voor de eerste keer weer verzameld, en na een paar (jaja gekoelde) bananen te hebben gekocht begonnen we aan de klim vanuit Malaucene naar de top. Deze klim heeft echt prachtige vergezichten en loopt lekker. Er zitten wat meer rustpunten in als de klim vanuit Bedoin. Uiteraard zitten wel steile stukken in, waaronder dat stuk waar je naar beneden kon vallen. Nu moest je dat dus weer omhoog ! Dit is eigenlijk het lastigste stuk van die klim die 7,4% gemiddeld is over 21,2 kilometer. Vanaf Mont Serein naar de top is het nog zes kilometer, en vanaf hier kijk je echt naar de slingerende weg die naar de top om de berg heen loopt. Boven op de top stonden Irma en mijn zoontjes Ferrie en Timo te wachten. Dit gaf uiteraard veel moraal. Irma vond het leuk om te zien hoe andere wielrenners hun feestje vierden op de top. Fotos maken, familie erbij etc.... Wij kwamen boven, snel stempelen, jasje aan en weer naar beneden. In Sault hadden we weer afgesproken om gezamenlijk wat te drinken. Vond dit een vervelende afdaling met slecht wegdek. Beneden net voor Sault heb je nog een venijnig klimmetje wat je opmoet om Sault in te rijden. Na een lekker bakkie op een terras met uitzicht op......... reden we ditmaal gezamenlijk de derde klim. Het stuk van Sault naar Chalet Reynard is eigenlijk erg saai en heeft een slecht wegdek. Vanaf Chalet Reynard heb je weer hetzelfde stuk van zes kilometer door het maanlandschap als op de klim vanuit Bedoin. Even aanpoten dus weer, en ieder weer in zijn eigen tempo. Hoewel de klim vanuit Sault niet lastig is met 4,4% gemiddeld over 25,9 kilometer, valt hij door het eerste saaie stuk toch wel tegen. Boven een op de top stonden Annick (de vriendin van Martin) en Kiki (de vriendin van de vriendin van Martin) ons op te wachten. Zij waren ook op vakantie in Frankrijk, op twee uurtjes rijden van de Ventoux, en waren als verassing langsgekomen. Van de “rondemissen” ontvingen wij allen de zoenen en een roos ! Op het wegdek hadden ze de namen van ons geschreven ! Echt top ! Twee kleine onvolkomenheden: 1. Herman zijn naam paste niet meer op het wegdek, Herman heet dus vanaf nu Herma. 2. Annick en Kiki hadden de namen op de route vanaf Malaucene gezet, en deze top waren wij allang gepasseerd. Maar het  initiatief konden wij zeker waarderen.

Na het bereiken van de top konden we de afdaling naar Bedoin inzetten. Arjan en Martin waren al snel uit het zicht verdwenen, zelf bleef ik even bij Jan want deze had een enorme Franse slag in zijn achterwiel. Vanaf Chalet Reynard het bos in naar beneden, zag ik dat het wel goed kwam met Jan, en ben ik vol naar beneden gegaan. Dit is echt een  geweldige afdaling ! Door het bos met 10% naar beneden slingeren over prachtig glad asfalt. Echt supergaaf. Binnen de acht uur fietstijd waren we allemaal weer terug in Bedoin, waar we gezellig met zijn allen naar de Pizzeria zijn gegaan.De week bij de Kale Berg sloten we af met een Barbecue bij ons huisje omdat Timo, mijn jongste zoontje, twee jaar was geworden. Al met al was het echt een geslaagde week met mooie tochten, en als beloning zijn we echte malloten geworden. Na de stempelkaarten ingestuurd te hebben kregen we de bevestiging al snel in huis dat we officieel lid zijn van de Club Cinglés de Mont Ventoux. En wel als lidnummers 1140, 1141, 1142 en 1143. Dit betekent dat we nog bij de 1e honderd Nederlanders zitten. Via deze weg wil ik Herman nog even bedanken voor al het uitzoekwerk en routeplannen wat hij vooraf heeft gedaan.... Nogmaals jammer dat je niet meekon Herman. 

Voor de lezers: Herman is op 15 Juli alsnog ook een Malloot geworden. Goed gedaan Herman !

Nog even voor geïnteresseerden:
-        Info over de Mont Ventoux kun je vinden op www.de kaleberg.nl 
-        Fotos van ons weekje (met dank aan Arjan) kun je vinden op: 
http://www.xs4all.nl/~elsarjan/Wielrennen/Ventoux/mont ventoux.html
of ergens op de website van Arjan:  www.elsarjan.nl onder wielrennen.
Deze fotos zullen er ongeveer tot halverwege september 2004 opstaan. 

Was getekend, Malloot Rob de Zeeuw