slideheader_McDonalds.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_AALease.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_MedPlus.jpgIMG04969_nwSite.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_ppw_2019.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Rogelli.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_Ames.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_Plieger.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Verslag Cees Bakker (1e) deel 100 Cols Tocht, via Cycle Tours. (15-27 juli 2005)

De “100 Cols Tocht” wordt de zwaarste fietstocht ter wereld genoemd, maar ook de mooiste!! De tocht is in 1979 door de “NRTU” geïntroduceerd, maar omdat de Unieraad echter besloot de organisatie van buitenlandse tochten te staken, is hier geen vervolg aan gegeven. In 1983 heeft “De Domstad” de tocht opgenomen in haar programma en in 2003 werd de tocht overgedragen aan de “Stichting 100 Cols Tocht”.

De route wordt elke 2 jaar gecontroleerd, zo nodig aangepast en is enkele keren ingrijpend gewijzigd, waarbij alternatieven worden gezocht voor drukke wegen. Thans is de tocht ruim 4000 km lang, met 106 cols en 66 côtes en een totale denivellatie (klim- hoogtemeters) van 58.000 mtr. Ter vergelijking, Luik- Bastenaken- Luik kent een denivellatie van 3.000 mtr en de Tour de France van circa 20.000 mtr. Dus drie maal de Tour de France, qua hoogte!! Sinds 1979 hebben zo’n 190 mensen de tocht volbracht. Sinds 2003 wordt door Cycle tours voor de 3 keer georganiseerd, telkens 1/3 van de totale tocht in 2 weken. Cycle tours zorgt voor de reis, de overnachtingen - in tenten op campings - en de verzorging onderweg. 

15/16 juli.
Heenreis in slaapbus. ‘s Middags 6 uur in Eindhoven opgestapt, fiets in aanhanger en volgende morgen 9 uur in Avingnon op de camping. Na ontbijt tent opgezet en na de middag, met Tijmon - mijn maat op deze reis - en Wim, een fietstochtje van 75 km gemaakt door Avingnon en omgeving. ‘s Avonds met Tijmon de oude stad van Avingnon bekeken. De groep bestond uit 18 fietsers, waarvan 1 vrouw, in leeftijd variërend van 32 t/m 65 jaar,

2 begeleid(st)ers en een transportbus. Wij waren met vier 60 plussers, Tijmon en Thijs (61), Hans (63) en ondergetekende (65). 2 personen hebben niet alle cols en côtes kunnen fietsen, de zwaardere cols in de auto gedaan. De dagelijkse routine was ‘s morgens circa half zeven opstaan, wassen, aankleden, gezamenlijk de huishoudelijke taken vervullen, zoals tafels dekken voor ontbijt en alles klaarzetten. Dan gezamenlijk ontbijten, gevolgd door afruimen, afwassen, eettent, tafels en banken inladen in de auto. Daarna tent afbreken, tassen inpakken en alles in de auto inladen en tussen 9 uur en half tien klaar voor de start. ‘s Middags en ‘s avonds het omgekeerde ritueel. De begeleiders, de vrouwelijke kok, Ellen en de chauffeur/technische man, Heijman, laden de auto uit, alle bagage op en hoop en zetten de eettent, tafels en banken weer klaar. Bij aankomst op de camping was de eerste taak je bagage uitzoeken en je tent opzetten. De mensen die als eersten aankomen helpen met voorbereiden van de maaltijd, groenten snijden, tafels dekken enz. Het streven was om 8 uur gezamenlijk te eten, maar dit werd meestal niet gehaald t.g.v. de lengte en zwaarte van de dagtochten. Na het avondmaal gezamenlijk afruimen, afwassen e.d. Douchen deed je, afhankelijk van je aankomsttijd, voor of na het eten. Tussen elf en twaalf uur gingen we meestal slapen.

17 juli.
Bij het ontbijt was het al warm en ben ik al (te) veel vocht verloren. Half tien gestart en eerst 15 km gefietst om de officiële route op te pikken. Daarna nog 45 km door de Provence naar Bedoin, aan de voet van de Mont Ventoux, waar de auto ons opwachtte voor de ravitaillering met soep, bananen, koeken, limonades, water etc. Het was erg warm en ik had mijn “camelbak” met 2 liter water al leeg gedronken en voelde mijn krachten al afnemen. 3 koppen pittige soep genuttigd en 2 cola’s gedronken, “camelbak” met weer 2 liter water gevuld en na een half uurtje rust aan de beklimming van de Mont Ventoux begonnen. Tot St. Estève ging het goed en toen begon het echte (klim)werk van 16 km gemiddeld 9 %! Tijmon en ik hadden afgesproken samen op te trekken en elke 5 km even te pauzeren en op elkaar te wachten. Ik had het eerst moeilijk met deze hitte en het werd elke 3 km en na ruim 10 km hebben we bij café-restaurant “Chalet-Reynard” een half uur gerecupereerd, 2 grote cola’s gedronken en wat krachtvoer gegeten. Hier voegde Hans zich bij ons en hij is verder veel met ons op gereden. Na deze pauze ging het veel beter en fietste ik lekker door. Bij het monument van Tommy Simpson hebben we even gepast gepauzeerd en op de top, “Col des Tempêtes”op 1909 mtr, hebben we ons stempel gehaald en een poosje de omgeving op ons laten inwerken. Dan een snelle afdaling van 21 km naar Malaucène, ruim 1600 m lager. Hier was het om 5 uur nog 39 gr C. Verder met de Mont Ventoux steeds aan de rechter kant, via 5 kleine cols naar de camping in Montbrun Les Bains, een prachtig oud stadje tegen de berg, waar we pas na acht uur aankwamen. We hebben deze dag 150 km gefietst en 6 cols, 1 côte en circa 2400 hoogtemeters overwonnen. Ik heb in totaal 8 liter gedronken!

18 juli.
Deze dag begon met een mooie klim van 700 m naar de Col de L’Homme Mort. In het begin een hele mooie route met allerlei prachtige kleine oude bergdorpjes en de Mont Ventoux steeds aan de rechter kant, maar het laatste stuk was minder interessant. Over een golvende (hoog)vlakte, naar de volgende camping in Moustiers-Ste-Marie, alweer zo’n prachtig oud stadje tegen de berg, feeëriek verlicht. Deze dag weer 150 km gefietst, met 3 cols, 4 côtes en circa 1500 hoogtemeters. Ook is vandaag (weer) gebleken dat – de hele dag – samen fietsen niet echt goed werkte. De krachtsverschillen waren soms toch iets te groot. Afgesproken voortaan niet meer per definitie samen op te rijden, maar zo nodig ieder in zijn eigen tempo en dan zien we wel.

19 juli.
Vandaag prima gefietst, eerst door de Gorges du Verdon met een magnifiek uitzicht op het Lac de Ste. Croix en o.a. de Col d’Ayen. Verder door wat wisselende landschappen van de Provence, met tegen het einde nog een steile beklimming van de Col du Buis (16 %). Hierna nog een kleine col en 15 km langs de rivier naar de camping in Puget-Theniers, waar ik mooi op tijd aankwam, omstreeks vier uur. Vandaag was een relatief rustige dag, 112 km gefietst, met 5 cols, géén côtes en circa 1400 hoogtemeters.

 

20 juli.
Het was een zware dag, maar het is met mij goed gegaan, steeds in eigen tempo gefietst. Na een aanloop van zo’n 8 km, op een niveau van circa 335 mtr, eerst de Gorges Superieurs du Cians, met prachtige rode rotsen. Na het wintersportdorpje Beuil een korte afdaling en weer verder klimmen naar de la Couillole (1678 mtr). Na de afdaling naar St. Sauveur sur Tinée, op 500 mtr, op naar de – naar men zelf zegt – de hoogste col van Europa, de Col de la Bonette (2802 mtr). Het was warm en zwaar, maar ook schitterend, vooral boven de boomgrens op circa 1350 mtr. Prachtige omgeving, grandioos uitzicht, tussen een gigantische kudde schapen (meer dan duizend) gefietst, marmotten horen fluiten en steeds besneeuwde bergtoppen op afstand. Dan een afdaling van 23 km naar Jausiers en dan nog circa 10 km naar de camping in Barcelonnette, op 1125m. Vandaag 145 km gefietst met 2 cols (maar wat voor!!) en 1 côte en 2800 hoogtemeters.

21 juli.
Rustdag! Ook voor de begeleiders. Tijmon en ik zijn in de loop van de ochtend naar Barcelonnette gewandeld, zo’n 1,5 km en daar een halve dag in deze vakantieplaats doorgebracht. We hebben daar ook wat gegeten en gedronken en halverwege de middag terug gewandeld naar de camping. Hier de rest van de dag rustig doorgebracht, inclusief een maaltijd in het restaurant van de camping.

22 juli.
Een nieuwe dag met weer een nieuwe pittige tocht. Eerst weer 10 km vals plat terug naar Jausiers, op de route en door naar St. Paul op 1470 mtr. Hier begon de klim van 8 km met gemiddeld 8 %, naar de Col de Vars, op 2111 m, gevolgd door een afdaling door mooi (rivier)dal via Vars en Guillestre tot 1000 mtr. Hiervandaan weer klimmen naar de col d’Izoard op 2360 mtr, 16 km klimmen met gemiddeld bijna 9 % en stukken van méér dan 13 %!   Ook vandaag weer kunnen genieten van een magnifiek uitzicht en prachtige natuur. Na de afdaling van zo’n 10 km naar Briançon nog circa 5 km naar de camping. Omdat ik om half vier, dus weer mooi op tijd binnen was, heb ik me vandaag uitgebreid bezig kunnen houden met het voorbereiden van de maaltijd. Deze dag zo’n 110 km gefietst, met 2 cols, géén côtes en circa 2360 hoogtemeters.

23 juli.
Op deze 6e fietsdag weer een mooie bergetappe over de Col du Lautaret, met aansluitend de Col du Galibier (2646 mtr) en na de afdaling een korte klim naar de Col du Telegraphe. Hierna verder gedaald naar St. Michel-de-Maurienne. Hier moesten we de officiële route verlaten en nog 30 km tegen een harde wind in, gedeeltelijk over de saaie N6 en deels over een leuk binnenweggetje. Dan op het laatst nog een pittige klim naar de camping in St. Martin sur la Chambre. Hier was ik ruim op tijd, tegen vier uur. Doordat de bus er nog niet was, konden we nog niets doen en hebben de finale van de tijdrit in de Tour de France bekeken. Vandaag 105 km gefietst, met 3 cols, géén côtes en circa 1600 hoogtemeters.

24 juli.
Op deze voorlaatste dag eerst weer over de saaie N6 teruggefietst naar St. Michel-de-Maurienne en hier de route opgepikt. Eerst nog zo’n 15 km de N6 gevolgd, inclusief een pittige wegomlegging door een hellingbos. Dan mooie route over de Côte de Rossanges (1490 mtr) en de Col de la Madeleine (1745 mtr). Dit was nog maar een voorproefje, want nu kwam, na een korte afdaling de beklimming van de Col de l’Iseran op 2770 mtr. Hier beweert men dat dit “le plus haut col d’Europe” is en dus niet de Col de la Bonette, omdat men hier een trucje heeft uitgehaald, door een extra ommetje toe te voegen aan de oorspronkelijke weg. Ook vandaag weer prima weer, vrij warm en een prachtige omgeving en boven de boomgrens kunnen genieten van een magnifiek uitzicht en prachtige natuur – een paar keer bij helder weer goed de Mont Blanc gezien – en onder andere, kort voor de col, een marmot op misschien 20 mtr voor me op de weg. Ik heb ook vandaag erg veel marmotten horen fluiten, maar er nog niet eerder één gezien. Tenslotte nog 45 km, overwegend dalend, naar Bourg-St.Maurice en op naar de camping. Deze dag 150 km gefietst, met 2 cols, 1 côte en circa 2800 hoogtemeters.

25 juli.
Vandaag de 8e en laatste fietsdag van deze reis. Het was weer zwaar, met 5 cols op een rij, weliswaar onder de 2000 m, maar in totaal toch zwaar. Het begon meteen met een klim van 20 km met gemiddeld 6 %, van ruim 800 mtr naar de Cormet de Roselend (1968 mtr). Na de afdaling naar 740 m een 2e klim van 15 km naar de Col des Saisies, met gemiddeld ruim 6 % naar 1650 mtr en vervolgens,na eerst gedaald te zijn naar circa 900 mtr een nieuwe klim naar de Col des Avaris op 1486 mtr en na weer 4 km dalen de volgende klim naar de Col de la Croix-Fry op 1467 mtr.Na nog ruim 20 km overwegend dalen, een laatste korte klim over de Col de Bluffy en zo’n 10 km naar Annecy, waar onze officiële tocht werd beëindigd. Nu nog een kilometer of acht naar de laatste camping in Sevrier, aan het Lac d’Annecy. Op deze slotdag 140 km gefietst, met 5 cols, géén côtes en circa 3000 hoogtemeters.

26 juli.
Dit was eigenlijk een verloren dag. De bus zou ons voor de thuisreis om ongeveer 9 uur ‘s avonds komen ophalen. Ondanks dat Annecy een leuk oud stadscentrum heeft, had eigenlijk niemand nog de puf om de 8 km er naar toe met de bus te overbruggen laat staan met de fiets. Om 3 uur ‘s middags moest de kampeerplaats ontruimd zijn, waarbij iedereen zijn bagage en fiets klaar had staan voor transport. De dag is voornamelijk luierend aan het meer of op de camping doorgebracht, waarbij iedereen voor zijn eigen eten zorgde. Tegen half tien kwam de slaapbus met aanhanger. Dus fietsen en bagage inladen en wegwezen. Om 11 uur werd de bus omgebouwd naar slaapstand en pitten maar.

27 juli.
Na een voorspoedige reis om half zeven gewekt. Bij een wegrestaurant wat ontbeten, terwijl de bus weer werd teruggebouwd. Om ongeveer 11 uur waren we in Eindhoven, mijn bestemming. Overhevelen van bagage en fiets naar mijn auto en om half een was ik weer thuis bij mijn lief.

In totaal deze reis 944 km van de officiële route afgelegd, exclusief circa 100 km voor heen- en terugreizen naar diverse campings. Hierbij 28 cols en 7 côtes bedwongen, met in totaal minimaal 18.000 hoogtemeters. Voor acht deelnemers was dit de laatste reis van de drie en zij hebben dus de totale “ 100 Cols Tocht” volbracht. Zij vertelden dat dit deel qua afstand de kortste was, maar qua klimwerk de zwaarste, in verband met de vele hoge cols. Er bestaat een indexlijst, waarin de 142 zwaarste cols en côtes in volgorde van zwaarte – combinatie van stijgingspercentage en lengte – zijn opgenomen. Van de 28 genoemde cols staan er 9 in de top 20, waarvan 4 in de top 10, waarvan de Mont Ventoux op één en de Col de la Bonette op vier! Naast de Mont Ventoux reden we 6 cols van circa 2000 mtr hoogte tot 2800 mtr, terwijl er verder in de “100 Cols Tocht” nog slecht één col hoger is dan 2000 mtr, namelijk in de Pyreneeën de Col du Tourmalet.

 Cees Bakker.