IMG05049_nwSite.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgBaleco2014_crop.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_AALease.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_ppw_2019.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_Plieger.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_SaniDump.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpg
LogoDTCdeMol klein
Voor oom Adri.

Afgelopen zondag 2/9/2007 heb ik samen met Henk Tuin Mechelen - Francorchamps – Mechelen gereden. Onder -voor mij althans- bijna ideale weersomstandigheden (bewolkt maar ook met wat zon dus: niet te warm, weinig wind, geen regen) verliep de tocht, uitzonderlijk goed. Waarschijnlijk mede door de conditieboost die ik tijdens mijn fietsvakantie rond Alpe d’Huez heb opgelopen. Helaas denk ik dat het daardoor wel wat zwaarder was voor Henk. Vorig jaar waren de rollen omgekeerd, toen had ik –mede door het mindere weer- al last van kramp ruim voor het keerpunt. Daarna ging het eigenlijk wel beter. We hadden overnacht bij mijn ouders en vertrokken daar even na 7uur. Het is maar 9 km naar de start, hoofdzakelijk bergaf, dus dat werd ook gefietst. Na de vlot verlopen inschrijving, het was nog rustig, zijn we om half 8 vertrokken.

Het begin van de route gaat licht glooiend, volgens Limburgse begrippen vlak, via Gulpen naar Slenaken en daar de grens over naar Teuven. Dan beginnen de klimmetjes steeds wat zwaarder te worden. Na zo’n 35km redelijk klimwerk (toch wel zwaarder dan wat je op de Veluwe tegenkomt) komt dan de eerste echte kuitenbijter, de beklimming van Limbourg, zeker goed voor een 39-24 of nog lichter. (leve de triple!) Na nog een 2-tal “klimmetjes” komt de eerste controle in Royompré na 48km dan ook erg gelegen. Hierna volgt een klim van 3 á 4 km waarna een lange afdaling volgt naar Theux. De klim die dan volgt (Haute Desnié) kan je, als je je wat minder voelt, doen opbreken. Dat is mij dan ook vorig jaar gebeurd. Na een redelijk pittig klimmetje blijft de weg nl. steeds oplopen, met een enkel vlak stukje, in totaal schat ik zo’n 15km lang. Er komt geen eind aan. Dit keer had ik daar gelukkig geen problemen mee. Na deze klim is het volgende gedeelte eigenlijk erg makkelijk, een afdaling naar Stoumont gevolgd door een rustig slingerende weg, beetje omhoog, naar de 2e controle in Chevron na 95km, het “keerpunt”.

Na deze controle vervolgt de route, uiteraard weer na een klim, door een mooi weids gebied langs Rahier, Cheneu (hier de eerste en enige lekke band) naar La Gleize. Henk en ik hadden besloten om een pauze te gaan houden bij de eerstvolgende gelegenheid ná de 2e controle. Ik dacht dat er hier in La Gleize na 105 km wel iets zou zijn, niet dus, althans niet gezien. Dus zijn we maar verder gereden richting de Rosier. Omdat we echter nergens meer een terrasje hadden gezien en het nu wel erg lang duurde voor een pauze hebben we langs de weg even rust gehouden en wat gegeten van de eigen voorraad.

Kort hierna volgde de beklimming van de Rosier, ik denk de zwaarste van deze route. In de afdaling aan de andere kant vonden we dan eindelijk een verstopt terrasje. Lekker even op krachten gekomen met koffie, soep en een drankje. Van hieruit was de 3e en laatste controle na 127km ook niet ver meer.

De slotfase van de route ging nu van start, vooral veel “korte”, voor velen toch wel pittige klimmetjes. Na de afdaling van de Barrage de la Gileppe hebben we nog een korte stop gehouden met patat en cola. Hierna troffen we 2 andere fietsers waarmee we de rest van de tocht hebben volbracht. Één van hen had het over Vaalsbroek. Bleek dat i.v.m. wegwerkzaamheden het laatste gedeelte van de route was gewijzigd waardoor we via Gemmenich naar Vaalsbroek, Vijlen, Mechelen moesten rijden i.p.v. Sippenaeken naar Epen, Mechelen, dus wat extra klimwerk, een pittige extra klim op de grensovergang en wat om waardoor het totaal op 178km kwam. Met de rit naar start en vanaf de finish terug erbij hebben we 195km gereden met een gemiddelde van zo’n 24km/uur. Ik had het gevoel dat het nog wel sneller had gekund.

De organisatie was ook dit jaar weer goed geregeld. Bewaakte fietsenstalling, bepijling die niet kan zoek raken (op de weg geschilderd) elke controlepost voorzien van drank, bananen, wafels en ontbijtkoeken en tot slot de vriendelijke bediening aan de bar bij terugkomst niet te vergeten. Als herinnering werd er net als vorig jaar een brevet uitgedeeld. In totaal waren er naar verluidt zo’n 800 deelnemers. Ik vind deze tocht absoluut een aanrader voor de beter getrainden onder ons vanwege diverse redenen;  goede verzorging, niet druk, geen wachttijden en (bij mooi weer) een prachtige uitdagende omgeving.

Waarom als titel “voor oom Adri”?
Vroeger, zo vanaf 1985 al denk ik, reed ik met m’n 3-versnellingsfietsje tijdens schoolvakanties van Bocholtz (bij Heerlen) naar Utrecht en terug (vrijdag heen, zondag terug of zoiets). Vaste prik was de tussenstop bij oom Adri en tante Fien in Gemert, halverwege dus. Dat heeft wellicht mede de basis gelegd voor mijn verdere fietshobby. Nadat ik m’n eerste racefiets had aangeschaft in 1987 heb ik die tocht uiteraard nog vaker herhaald. Ik had nu voor deze tocht mijn wekker gezet op 6uur. Mijn vader maakte mij echter al om kwart over 5 wakker met de mededeling dat oom Adri aan een hartstilstand was overleden. Vooral tijdens de eerder gemelde beklimming van de Haute Desnié dwaalden mijn gedachten af naar oom Adri en de tochten van vroeger. Ik kan je vertellen dat bergop fietsen met een verhoogde ademhaling en snikken niet samengaan. Ook nu bij het schrijven van dit laatste gedeelte zul je begrijpen dat ik enige emoties niet kan verbergen. Ik heb naar mijn mening afgelopen zondag “de sterren van de hemel gefietst” er is er echter ééntje bijgekomen.

Deze is voor jou oom Adri; 2 september 2007 †

Theo Rutten