slideheader_Baleco.jpgslideheader_MedPlus.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_P&W.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgBaleco2014_crop.jpgIMG05049_nwSite.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_AALease.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_Plieger.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Ames.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_McDonalds.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_Rogelli.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgIMG04969_nwSite.jpg
LogoDTCdeMol klein

Ben nu ruim een jaar lid van de Mol en hoorde vele verhalen over het fietsen in de bergen of in de heuvels van Limburg. Eind vorig jaar besloot ik om mij op te gaan geven voor de Amstel Gold Race, alleen voor welke afstand wist ik nog niet. Heb wat advies gevraagd wat het beste was en het werd al snel duidelijk dat het de 100km moest gaan worden. In december heb ik mij dus ingeschreven voor de 100km AGR. Opgeven is een ding, het andere is dat er ook getraind moest worden in de wintermaanden, want alleen het voorjaar is te kort. Weer of geen weer in het weekend werden er dus tochtjes gemaakt in de Hoeksewaard met als belangrijke training de Heinenoordtunnel. Deze werd dan ook meerdere malen genomen in een rit, haalde het maar vier keer achter elkaar. Dat lijkt niet veel maar voor mij was het wel goed, meer lukte nog niet.  

Eind februari begon het nieuwe seizoen weer en kon ik gelijk wat meer kilometers gaan maken. In het programma van dit jaar stond ook Veenendaal – Veenendaal op het programma. Dus ook een mooie gelegenheid om eens te gaan ervaren wat klimmen nu eigenlijk inhoud. Het eerste doel was gericht op Veenendaal. Op 12 april was het dan zover, vroeg uit de veren en op weg naar Veenendaal. Had mij voorgenomen om ook de 135km mee te rijden, maar kwam er al snel achter dat dat iets te hoog gegrepen was voor mij. Had toch wat moeite om met de groep mee te komen op de klimmetjes en voor mij lag het tempo tussen de klimmetjes ook te hoog. Na de pauze ben ik toen verder gegaan met een klein groepje mollers die de 105km deden. Hierdoor werd mij de zware beklimmingen bespaard. Na de pauze ging het een stuk beter en het tempo lag een stuk lager waardoor het toch een leuke dag, maar vooal een leerzame dag is geworden.

Een week later is het dan eindelijk zover. Had bij het inschrijven besloten om er gelijk maar een weekend te verblijven, en dus een hotel geboekt net buiten Valkenburg, in Houthem. Vrijdag de 18de op weg naar Limburg. De route op papier, ben een van de weinige zonder navigatiesysteem, kwam ik in de buurt van Valkenburg en het was al aardig druk. Hierdoor miste ik de afslag Valkenburg die ik volgens de route moest hebben, dan de volgende afslag maar. Nadat deze afslag had genomen krijg je op weg naar Valkenburg de afslag Houthem, dus dan maar zo. Als je deze afslag neemt krijg je een afdaling van 10%, voor degene die daar wel eens zijn geweest weten al om welke afdaling het gaat, dat was de Geulhemmerberg. Dacht ohjee dat gaat morgen wat worden en wist toen nog niet dat ik hiernaar boven moest. Aangekomen bij het hotel, kwam mijn broer ook aan, via de weg die ik ook had moeten nemen. Eerst maar even inchecken en dan maar eens een stukje gaan fietsen om onze nummerbordjes op de gaan halen. Ik vertelde hem dat ik de weg wel wist maar dat zal wel zwaar worden, we gingen via de Geulhemmerberg naar Valkenburg. Tot mijn verbazing ging deze klim vrij makkelijk en dacht dat gaat wel goed komen morgen. Op weg naar de start moesten we bij de Cauberg naar beneden en dat was voor mij toch wel lastig. Toen we onze bordjes hadden moesten we weer terug naar het hotel via de Cauberg. De beklimming begon en het ging lekker en kwam boven en vond dat het vrij goed ging, maar had nog geen 98km in mijn benen.  

De volgende dag om zeven uur liep de wekker en de dag begon met een stevig ontbijt. Toen op weg naar de start via een andere weg zonder berg. We zijn rond acht uur van start gegaan. Ik zei tegen mijn broer dat ik het op mijn eigen tempo ga doen en dat hij niet op me moest wachten. Op weg naar de eerste berg, de Geulhemmerberg, die we de avond daarvoor al gedaan hadden. Wederom ging het vrij goed, en had voor op het midden blad en achter op het tweede blad. Zo dat was de eerste klim, op weg naar de volgende. Bij de eerste afdaling raakte ik mijn broer al kwijt omdat hij veel sneller kan afdalen dan ik. Daarna moest ik alleen verder, althans zonder mijn broer. Op mijn eigen tempo verder en kwam achter een groepje waar ik achter kon blijven hangen en toen kwamen we aan bij Elsloo. Rechtsaf en daar kwam ik op de Maasberg.  Dat was even schrikken want het was een kasseienweg waar je niet met de fiets over kon en je in het gootje moest rijden. Kreeg even het gevoel dat ik het niet zou reden en zei in mezelf even doorbijten en meer kracht geven dan kom ik boven en is het weer over. Dat lukte al had ik in het begin het gevoel dat ik zou vallen. Daarna verliep het eigenlijk moeiteloos en was ik kwart over tien bij de rust. Even wat eten, drinken en plassen en dan weer op weg. Het ging naar mijn gevoel goed en de bergjes gingen goed. Alleen de afdalingen koste toch wel wat moeite. Zeker als je een bord ziet van “Gevaarlijke Afdaling”, maar dat ging toch wel goed alleen niet zo hard als de meeste. Na de tweede gevaarlijke afdaling kwam ik uiteindelijk op een brede weg, een lange afdaling, en dat ging goed. Toen wist ik dat er weer een berg aan kwam, dat had ik gehoord van iemand op mijn werk.

De start van de Fromberg
Einde afdaling naar rechts en daar was de Fromberg, even schakelen en dan naar boven. Dat is wel een belevenis als je daar rijd en dan de omgeving ziet, prachtig gezicht. Kwam boven even stoppen en van de uitzicht genieten en even naar het thuis front bellen dat het goed gaat. Toen kreeg ik te horen dat ze op internet kon zien dat er al veel mensen liepen op de Keutenberg. Dus op weg naar de Keutenberg. In de afdaling zat ik al te denken op tijd schakelen straks. Toen kwam ik op een weg waar je hem al kon zien omdat je daar mensen zag lopen of fietsen. Had op tijd geschakeld maar bij de bocht naar recht en dan links zag ik hem en dacht oh nee wat verschrikkelijk en je begrijpt het al, afgestapt. Dus nu maar lopen en zelfs dat valt tegen. Eenmaal boven dacht ik wat een verschrikking die berg maar ook knap van al die mensen die wel naar boven zijn gefietst. Zo nu het laatste stukje en dan zijn we er.
 
Bij het binnen rijden van Valkenburg ging het snel naar beneden en dan gaat er al wel wat door me heen, dat ik er bijna ben en dat de Cauberg er aankomt.Kijken hoe het nu gaat. De bocht naar links en dan begint de klim. Het ging niet op het middenblad maar met het kleine voorblad. Het ging goed misschien niet snel maar voor mij ging het goed. Kwam om 12:59 over de finish, moe maar voldaan. Nu naar de finishtent voor wat te drinken, natuurlijk een groot glas Amstel dat had ik wel verdiend en hij smaakte goed. Mijn broer stond daar al een uurtje te wachten, ook zijn eerste trouwens. Heb mijn eerste heuvelklassieker er opzitten en het was een onvergetelijke ervaring.

Marcel van Rietbergen