slideheader_McDonalds.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgIMG04969_nwSite.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Plieger.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_AALease.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_ppw_2019.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_Baleco.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_Ames.jpg
LogoDTCdeMol klein

 4 september 2010 stonden 55 Mollers in het holst van de nacht naast hun bed. Met in het vooruitzicht fijn genietend fietsen door het Zeeuwse land en na afloop genieten van de vruchten uit het Zeeuwse water.
De opkomende zon scheen scherp in de buitenspiegel tijdens de heenweg naar 's Heerenhoek. Daar moesten alle auto's een parkeerplaatsje zoeken, en het liefst natuurlijk recht voor de deur van het partycentrum "de Geveltjes". En zoals te verwachten viel: lukte dat niet iedereen. Gelukkig had menigeen een fiets bij zich en kon de afstand tussen de start- en parkeerlokatie met genoemd reserve vervoermiddel worden afgelegd.

Achter die geveltjes school een waar dorp schuil. Een dorpsplein met daaromheen huizen en op de tafels bolussen. Ze bleken daar zeer eetbaar te zijn. Probeer dat NIET in je plaatselijke park....
Na het welkomswoord door Jan van 't Leven (als hij niet fietst doet hij ook iets in buizen) en de koffie met, werd er in goed humeur en met goede weersomstandigheden vertrokken richting het pitoreske Borssele.
Onderweg daar naar toe vroeg ik me af met welk bijzonder water de koffie was gezet. Binnen 25 kilometer was de halve groep (oudere?) mannen al uit de broek gegaan.
Misschien was het ook de spanning, het ging wel heel erg voortvarend. Wind in de rug, lekker tempo, droog. En dat in Zeeland.
Zeeland het oord waar het altijd tegenwaait, liet zich nu van een andere kant zien. De optimist is daar dankbaar voor, de pessimist denkt aan het opstakel Zeelandbrug dat na Zierikzee op zou doemen.
Een brug van 5022 meter lang. En gezien de (voor de Mol korte) traditie altijd wind tegen en dan er schuin tegenin moeten fietsen.
Maar zover was het nog niet. Eerst moesten een gedeelte van de Deltawerken worden genomen. De weg er naar toe was er een die lang was en voor mij erg eenzaam. Een kleine valpartij, een aflopende ketting was er de oorzaak van dat een mannetje of zes achterbleven om Kees op te lappen en terug te rijden.
Maar met het tempo van het peloton zou dat mijns inziens niet lukken voor de pauzestop.
Als gevolg van het (hopend nog niet langer durende) nopende gebrek aan communicatiemiddelen leek het me handig om die lange weg al fietsend met een hogere snelheid dan het peloton af te leggen.
Maar wat is dat toch vreemd, je ziet die mannen in de verte rijden, lekker kletsend en om zich heen kijkend. En wat duurt het dan lang voor je de achterste in zijn kladden hebt gepakt.
Daarna ging de groep wat langzamer, maar waren we feitelijk ook al dicht bij de Brasserie Zeelust te Westerschouwen
Met Appeltaart. Met Slagroom. Met twee koppen koffie.
En natuurlijk die Zeelandbrug in je gedachte.
En wat kan het je dan schelen dat de De Zeelandbrug bestaat uit 54 pijlers met daartussen 52 overspanningen van 95 meter per stuk. En dat er een beweegbaar gedeelte is van veertig meter lang. En dat aan de bouw van die brug, die toen nog ‘Oosterscheldebrug’ heette, in 1963 werd begonnen. En dat op 15 december 1965 de brug door Koningin Juliana officieel werd geopend. En dat pas in april 1967 de brug tot ‘Zeelandbrug’ werd gedoopt.
Nee, de hamvraag was of we na die kasseienstrook en smalle poortjes in Zierikzee, de wind tegen zouden krijgen.
Het begin van de brug zag er veelbelovend uit, de helling werd gemakkelijk genomen. Verbaasde blikken alom.
We hebben wind mee?
En een open brug tegen.
Hoe dat moment is uitgekozen is een wonder, maar zeker voor herhaling vatbaar. Lekker in de zon wachten tot al die zeilboten, waarvan de mast kennelijk niet naar beneden kan, de Zeelandbrug waren gepasseerd.
Wachten kan vervelend zijn, maar zet een stelletje uitgelaten Mollers op een fiets naast elkaar en je wilt altijd wel wachten.
Maar aan alles komt een eind, dus ook aan het aangename wachten.
Als suprise de gehele brug met wind in het bekende lichaamsdeel.
En eigenlijk de laatste rest van de Baleco-Palero-Zeelandtoer ook.
Goes gepasseerd en daarna over smalle dijkjes naar 's Heerenhoek.
Als ik goed heb geteld zijn we vier verkeerslichten gepasseerd en niet één rotonde. En ik had niet echt het idee dat het in Zeeland daardoor verkeersonveiliger is.
Alleen al daardoor is het een verademing om door het Zeeuwse land te toeren. En als je daarbij dan ook nog wordt verzorgd door de familie van 't Leven, dan is 't Leven goed.
Want, zeg nou zelf, wat is er nu leuker dan met z'n allen van een maaltijd te genieten, lekker ongedwongen over niets of iets te praten, met een glaasje rosébier (wat is dat lekker trouwens).
Als zo'n rit nu al voor de tweede keer is georganiseerd, ga je het toch al snel hebben over een traditie.
Ik ben blij dat ik het begin van de traditie heb mee kunnen maken!
Zeeuws land, Zweeuws water en Zeeuwse luchten, Dankzij de familie van 't Leven hebben we er op zaterdag 4 september van 's morgens vroeg tot 's avonds vroeg van mogen genieten. Dank jullie wel.
Douwe.