OverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_AALease.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_Baleco.jpgIMG04969_nwSite.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_Ames.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_McDonalds.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_ppw_2019.jpg
LogoDTCdeMol klein

Van Zwijn naar Drecht.
Dit jaar, door fysieke problemen en daardoor een slechte voorbereiding, heb ik gebruik gemaakt van de geweldige mogelijkheid om me met de bus naar Zwijn te laten vervoeren.
Al jaren gaat er in aller vroegte een bus van Zwijn naar Drecht om onze Belgische fietsvrienden op de startplek van het jaarlijkse hoogtepunt van DTC de Mol af te zetten.  Wat vaak met bussen is, is dat ze weer terug gaan naar de plek waar ze vandaan komen. Ook in dit geval moest de Belgische bus dus weer terug naar Zwijn.

Maar waarom leeg, vroeg menigeen zich af. Of alleen met de chauffeur en de begeleidster van het sportcentrum van Zwijn. Er kunnen er veel meer bij, zo werd gedacht.
Dit jaar zouden er zes passagiers de uurlange reis aanvaarden. Met één ziek afgemelde deelneemster werden dat er vijf. Heerlijk relaxed over de A16. Vertrokken om 9:00 uur en om 10:00 uur aan de koffie. Zonnetje erbij en keuvelen. En ideeën uitwisselen. En elkaar vertellen wat de beste romp/rug oefeningen zijn. En dat elkaar voordoen.
Het was nog niet zo druk op het terras als dat het zou zijn rond 13:00 uur. Dus het kon nog (net).
Maar we kwamen natuurlijk om weer terug naar Drecht te fietsen.
En die anderen waren natuurlijk al helemaal warm gefietst, wij hadden het alleen maar warm van de soep gekregen...
We hebben het geweten. De aanloop naar de tunnel, de tunnel zelf (en niet het dalen dus!) kwam wel heel erg snel voor onze kiezen. Daar hadden we toch zeker niet een heel voorjaar slecht voor getraind. Hoge hartslag.
Maar wat een goed gedrag in de groep. Hoewel erg verleidelijk bij die steile tunnelafdaling, kon - tenminste in de derde groep- zich iedereen goed inhouden door gewoon te blijven rijden waar men eerder ook al reed.
Ben je de tunnel uit, dan heb je de hellingen nog niet allemaal gehad. Je moet dan nog, eigenlijk letterlijk, over Antwerpen heen, om uiteindelijk in Nederland uit te komen.
En om op de grens te worden uitgezwaaid door de Begische motoragenten, die ook weer een leuke dag hebben gehad.
Het blijft toch altijd een fantastische ervaring om met behulp van die kudde gemotoriseerde mannen ongestoord door het Belgische te fietsen.En natuurlijk werd de motoristische begeleiding in Nederland niet minder professioneel uitgevoerd. Ik zou die mannen ernstig tekort doen indien ik dat niet zou vermelden. Zij hebben immers de totale route afgelegd. 220 Kilometer in opperste concentratie. Ik geef het je te doen, om met die zware bakbeesten die steeds meer vermoeid rakende toerfietsers te passeren om daarna weer een kruispunt af te zetten of een koppige automibilist tot stoppen te manen.
En over het weer ga ik het maar niet hebben. Behalve natuurlijk dat ik me alleen maar uit heel vroegere tijden herinneren kan, dat de gehele tocht was overgoten met een zonnige jus. En dit jaar weer mooi weer. Zo eens in de tien jaar komt dat voor dus....
Heeft die warmte haar tol geëist? Behalve de irritaties door de MOL-broeken, viel het me op dat een aantal deelnemers onderweg niet genoeg dronken en aten. Steeds meer kaarsjes gingen nog voor de Moerdijkbrug langzaam uit. Ik weet het, het is allemaal de eigen verantwoordelijkheid om voldoende brandstof tot je te nemen, maar met één bidonnetje water of een kaakje en een cracker, daarmee red je het echt niet. Dat is wat me opviel.
Ook viel het me op dat er (in verhouding tot het ledenaantal) niet al te veel Mollers waren.
De mannen/vrouwen die op de doordejaarlijkse zaterdagen of zondagen aan de start verschijnen, kunnen naar mijn idee niet vanwege de afstand verstek hebben laten gaan. Zeker niet als ze weten dat je van Zwijn naar Drecht kunt fietsen en van Drecht naar Zwijn met de bus kunt gaan. Of wisten die Mollers niet dat je ook deze manier genieten kunt.
Het is en blijft een prachtige vlakke (nou ja...) toertocht. Al doe je 'm maar voor de helft.

Douwe