IMG04969_nwSite.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_AALease.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_ppw_2019.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_MedPlus.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_McDonalds.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_SaniDump.jpgIMG05049_nwSite.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_Plieger.jpg
LogoDTCdeMol klein

Koud en vroeg.
Vroeg en koud, dat is het eerste waar ik aan dacht toen ik om tien over zeven (!!!!) op mijn Tita stapte. De zon was net op, dus had ik voor mijn ontbijt eigenlijk voor niks mijn lampje op het stuur gemonteerd. Onwetend van het feit dat het wel eens meteen licht was.
Als zovelen controleerde ik de avond voor deze 1-april-rit voor de zekerheid de vertrektijd. Het stond er toch echt: acht uur. En ik was er zelf bij toen deze vertrektijd werd be- en afgesproken. Je let even niet op tijdens zo'n vergadering en ja hoor: het Molpeleton dient midden in de nacht op te staan voor een ritje van 100 kms.

Langs de golfbaan rijdend, dus al dicht bij de warme thee, zag ik het rijp op de grassprieten. Dus geen nachtvorst, maar gewoon dagvorst. Koud en vroeg.
Het natuurverschijnsel zon verrichtte na ons vertrek al snel haar taak en verwarmde voorzichtig de koude handen, voeten en oren. Zo voor de Alblasserdamsebrug, met genoemde planeet schijnend in de rug, was haar werk al voelbaar. Niet genoeg om te kunnen denken om in de Magnetische pauze je te ontdoen van een laagje kleding, maar toch.
Omdat het terras nog niet klaar was op de pauzeplek (te vroeg in het jaar, teveel zand of pas bestraat?) werd de meute binnengelaten. Het is toch altijd verwonderlijk hoe snel sommigen de tweede bak al achter de kiezen hebben, terwijl anderen nog zitten te smachten naar de eerste. Verder bleef de verwachte "neut" achterwege. En daar hadden er een aantal zich echt op verheugd. Maar ja, je kunt ook niet meer verwachten dat voor een kopje koffie van 2 euro 20 je helemaal in de watten wordt gelegd. Crisis mensen, crisis. Ook in de horeca.
Nade pauze ging, na goed overleg, eerst de snelle groep op pad. Zij wisten de route, zo zeide men. Hilarisch was het moment toen de "langzamen" de snellen in het vizier kreeg en uiteindelijk op hetzelfde moment de boot moesten nemen. Gelukkig, dat ook een noodscenario was besproken: de snellen mochten als eerste in de boot worden genomen. De "langzamen" ontmoetten de snellen pas weer op het clubhuis. Iedereen met pretoogjes, want André enGino hadden een mooie rit samengesteld. Met een voor ieder een acceptabel tempo. En waar het te hard ging (vermoeidheid, ongetraindheid of steile klimmen), kon ik van achteruit het peleton-met behulp van de portofoon- in het uiterste geval André verzoeken tot een rustiger tempo, opdat ieder weer kon aansluiten.
De techniek staat voor niks, met als gevolg: geen onrustig heen en weer gerijd naar één of meerdere voorrijders.
Al was het vroegkoud bij de start, het was hartverwarmend te zien hoe het werk van de voorrijders, de verkeersregelaars(mannen van stavast)en de chauffeurs van de volgauto, als een geöliede machine een peleton van 47 Molleden een veilige en rustige tocht hebben geboden.
De andere tien Molleden die een uurtje later op het clubhuis aankwamen, tja die hebben pech gehad. Het stond er toch echt: acht uur vertrek op 1 april. Dat was geen grap.
Douwe.