Slider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_MagnaCura.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_Baleco.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_AALease.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_MedPlus.jpgIMG05065_nwSite.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_ppw_2019.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_Ames.jpgIMG05049_nwSite.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Door de weeks kijk ik regelmatig op de website van De Mol en op Facebook. Aan de hand van de berichten van Eric en Ronald bleek dat zij zich heelgoed hadden voorbereid. `s-Woensdags de rit achterste voren gereden met de Woensdaggroep en zaterdags nog een keer maar dan gewoon recht vooruit. De mannen zouden de rit met de ogen dicht kunnen rijden en al de bochten soepel kunnen snijden.

Toen zwager Bart mij kwam halen was ik net bezig mijn helm aan het opzetten. Ben direct naar de deur gelopen om open te doen. Handschoenen had ik al aan en mijn zonnebril hing in/aan het boordje van mijn shirt. Wat kan er nu nog mis gaan. Zwager Bart moest nog even banden oppompen. Ondertussen pakte ik mijn fiets.
Op weg naar onze residentie kwam ik er achter dat het best fris was. Had ik een foutje gemaakt door mijn zomerjack aan te trekken? Bij aankomst bij onze residentie viel het aantal fietsen aan de stang een beetje tegen, maar naar mate het uur van vertrek naderde werd het steeds drukker, Henk “Vingertje” Kelfkens kwam binnen en zijn maat/buddy Wim Schless. Zonder buddy is Vingertje hulpeloos. Vingertje vertelde dat hij vandaag niet van plan was om te remmen.
Even voor vertrek nam Eric het woord om ons te informeren, waarna wij ons gingen opstellen. Ik had een plaatsje gezocht, maar zwager Bart was in geen velden of wegen te bekennen. Toen wij vertrokken passeerden wij opperteller Cees, hij vertelde tijdens de pauze dat er 53 deelnemers aan de tocht deelnemen. Ik trapje even in mijn uppie en zag dat Heleen, alleen, achter Hans en Theo reed, ik ben naast haar gaan rijden. Wij hebben onderweg lekker zitten kletsen. Eric en Ronald hadden er zin in, want wij reden in een lekker gangetje, windje tegen, richting de Moerdijkbrug. Na de brug reden wij rechtdoor richting Zevenbergschenhoek. Vervolgens ging het richting restaurant Elszakkers. De fietsen van Eric en Ronald waren goed gesmeerd, want zij haperden geen moment. Onderweg wel een keer gestopt om achterblijvers, vast een lekke band, de gelegenheid te bieden om weer aansluiting te krijgen, waarna de trein weer op stoom kwam. Wij lieten Prinsenbeek links liggen en het zelfde deden wij met Breda.
Onderweg vertelde Heleen dat zij vorige week zondag vroeg waren vertrokken naar Limburg om een tocht te rijden. Zij waren er zo vroeg dat zij bijna voor de uitpijlers van de tocht uitreden. Zij vond het een leuke tocht door het Limburgse en naast gelegen Duitse landschap, waar zij ook de nodige hoogte meters heeft kunnen maken. Binnenkort reist zij af naar Mallorca om daar bij Fred Rompelberg de nodige hoogte meters te maken. Vorig jaar heeft zij niet of nauwelijks gefietst, maar als jullie het mij vragen, dan is zij bezig met eenheel goede come back en zal Hans op moeten letten dat hij er niet uit wordt gefietst. Ondertussen schoten de kilometers onder onze fietsen door en hoe zuidelijker wij kwamen, kwamen wij steeds meer grote groepen wielertoeristen, dat zijn wij toch immers, tegen. Het leek wel of het de Nationale Wielertoeristen Dag van Nederland was, zo druk was het. Onderweg kwam ik er ook achter dat ik mijn bidon met drinken was vergeten. “Beetje dom”, zou onze toekomstige koningin Maxima zeggen, maar tot nu toe was het geen probleem en ik dacht dat, als ik eenmaal bijgetankt zou hebben bij de Paters, ik het wel zou redden op de terugweg.
Zonder kleerscheuren arriveerden wij bij de Paters. Het was binnen vollebak, de kerk was namelijk net uit. Wij zijn via de achter ingang naar binnen gegaan. Op het terras zat een groep met grote glazen trappist voor hun neus, vast een zware kerkdienst achter de rug. Binnen konden wij gelukkig plaatsnemen in een aparte ruimte en dronken wij, wat je normaliter `s-morgens drinkt. Een tafel gedeeld, met Adrie N. Theo v.d. W., Richard, Arie ( als ik het goed heb) en Jan H. De zoon van Jaap kwam onze kaart afstempelen en Jaap probeerde Eric te verleiden met een glas trappist met cola, maar daar trapte Eric niet in. Hij miste namelijk het schuimkraag.
Na de pauze met de snelle groep mee, zwager Bart ging niet mee, want hij had een zwabberend achterwiel en helaas was er geen passend achterwiel voorhanden in de volgauto. Wij zijn met een man of negen bij de Paters weggereden en zouden dezelfde weg terugrijden als wij waren gekomen. Regelmatig hadden wij windje mee, maar ook regelmatig even tegen. Het wisselde dus en daardoor ook het tempo. Harry en Jan-Willem begonnen met op kop rijden en zouden die positie regelmatig opnieuw innemen. Het ging lekker, je voelt je meer wielrenner dan wielertoerist, maar dat is een subjectieve mening van mijzelf. Ik begon op een gegeven moment te merken dat mijn beenspieren begonnen te protesteren, omdat zij last kregen van een vocht tekort. De viaduct over de rijksweg op, ter hoogte van Terheijden, was het eerste echte moment dat mijn beenspieren begonnen te gillen om vocht, moeizaam kwam ik aan de andere zijde, maar daarna kon ik weer gewoon verder tot voor de Moerdijkbrug, Hans, Jan-Willem en Harry zetten een spurt in de brug op en toen moest ik lossen na de brug weer aansluiting gevonden. Op de Rijksstraatweg hebben Adrie N. en ik gas terug genomen en zijn in toertempo naar huis gereden. De rest denderende door.
Ondanks vocht tekort, “boontje komt om zijn loontje”, “eigen schuld dikke bult” een heerlijke rit gereden.
Ronald en Eric en jullie twee kompanen, die jullie hebben bijgestaan, regisseurs in de groep en piloten van de volgauto bedankt.
Ad Doedijns