Volgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_Baleco.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgIMG05049_nwSite.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Plieger.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_SaniDump.jpgIMG05065_nwSite.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Zondag 29 juli 2012.
Een bijzondere dag. Olympisch goud voor de Babyloniënbroekse. In de stromende regen knetterhard naar de finish sprinten en daarna nog zinnige dingen zeggen. Na onzinnige vragen, zoals hoe ze zich voelt. De crème de la crème van het Nederlandse journaille op zijn smalst.
Daarvoor “haastte” het Mol-peloton –overigens niet in Londen zoals je begrijpt- zich over de Hoeksewaardse, Flakkeese, Brabantse en Zuidhollandse wegen en paden.
Eerder werd om acht uur het startsein gegeven door onze voorrijd-rookie Marcel. De wind zat hem in het begin niet mee, maar ondersteund door verkeersregelaars kwijtte hij zich samen met Chris kranig van zijn taak.
Nog ietsjes eerder viel op dat zwager Bart ook zonder zwager Ad de residentie had kunnen vinden, evenals de andere veertig deelnemers aan de Baleco-Molrit. Voor de pauze ging de rit langs min of meer bekende weilanden en over even zo min of meer bekende dijken. De Hoeksewaard. Door de één verguisd en door de ander bewonderd.

Daarna de Haringvlietbrug en rechtsaf Flakkee op.
Ooltgensplaat zou de rustplaats zijn, maar wie dacht daar rechtstreeks heen te fietsen kwam bedrogen uit (ik dus). Verkeersbordjes OudeTonge, Nieuwe Tonge maakten de tongen los en allerlei woordspelingen verflarden in de stevige tegenwind. Uiteindelijk met diezelfde wind maar het peloton in een andere richting werd ieder naar een rustieke pauzeplek geblazen.ooltgensplaat taarten Wat hadden de uitbater en uitbaterin zich uitgesloofd en wat werden we gastvrij ontvangen. Kussentjes op de stoelen voor de Mollers met weinig vet op de billen. En bijna voor iedereen een zitplaats, al moest Jaap daar wel een tandem voor kapen.
Maar wat een baksels stonden er voor ons klaar. Taarten te over, waarvan uiteindelijk een heleboel resteerde. Mij is niet bekend hoeveel personen er werden verwacht maar ik vermoed dat er toch op zijn minst zo’n 150 personen was gerekend. Het is natuurlijk ook altijd lastig in te schatten hoeveel er verbruikt zal gaan worden en het is dan ook te hopen dat de dag nog veel aanfietsers, aanwandelaars of aanvaarders heeft gebracht.
Nadat de snelle groep vertrokken was -het lijkt wel of die groep steeds groter wordt- en Miranda onder zachte dwang toch haar tweede kopje koffie naar binnen had gewerkt na haar croissant met slagroom en frambozencoulis, werd node afscheid genomen van deze bijzondere pauzeplek. 

  De terugweg leidde door(!) Willemstad en na enige tijd langs het natuurgebied Moerdijk. De enkele opslagtank of –loods werd stil voorbij gereden om de daar heersende rust niet te verstoren. De brug over het Hollandsdiep werd in een gematigde snelheid genomen. Eerstens om weer te wennen aan de randstadgeluiden en tweedens om Jan en zijn terugbrengers bij het peloton aan te laten sluiten voordat deze bij het clubhuis zou zijn aangekomen. Dat alles lukte. Jan met zijn nieuwe achterwiel sloot aan en het geraas van het A16verkeer klonk als vanouds. En de wind zorgde voor schuimstrepen op het water. Dezelfde wind die er ook voor zorgde dat ieder moeiteloos de rit heeft kunnen volbrengen. Al dan niet met af en toe een moederlijke duw in de rug.
De eerste 120-km-rit die Marcel als voorrijder heeft samengesteld werd door allen zeer gewaardeerd en tevens geslaagd genoemd. En dan is dat ook zo.

Douwe