IMG04969_nwSite.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_AALease.jpgIMG05049_nwSite.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_MedPlus.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_McDonalds.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_ppw_2019.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgBaleco2014_crop.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_Ames.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Zondag de 8ste juli.
De avond daarvoor alle noodzakelijke voorbereidingen gedaan. Twee bidons gevuld, de één met water en een stofje en de ander met water en een ander stofje. Je hebt zo je gewoonten. Krentenbollen gesmeerd, de ene kant met wat cholesterol verlagende boter (dat staat tenminste op de verpakking, dus is dat waar) en de andere kant met ijzerhoudende appel-perenstroop. Zo zou ik de volgende dag wel door kunnen komen. Mijn beursje, met dat nekwervelscheurende koordje uit de jaren tachtig lag naast mijn zonnebril en de telefoon wordt opgeladen. Schoenen naast de Tita, banden nagegeken en op de juiste spanning gebracht, rugtasje met plakspul en binnenband en helm aan het stuur, polartje erop en de kleren op de aantrekstand op de stoel.
Zo, het kan zonder enig probleem zes uur worden straks. De visite is net weg, er staat een berg afwas, maar de machine waar dat in zou moeten is er straks ook nog en ik ben op tijd terug om mijn vrouw te helpen bij het opruimen van de borden en messen en vorken en glazen en glazen en glazen. Aldus afgesproken, begin ik aan een welverdiende nachtrust. Dromend van een zonovergoten Jan Jongman Memorial, dromend van een erg grote opkomst om Jan met hun aanwezigheid te eren. En dromend van een hoestloze nacht. Dat zou na een verkoudheid van ruim twee weken toch eindelijk ook wel eens moeten kunnen.
Zes uur! Zondagochtend! Ik rol op mijn linkerzij om te zien of dat wekkertje zich echt aan de tijd heeft gehouden. Het staat er echt: zes uur (maar dan in cijfers). Geen hoestloze nacht gehad en ineens knorgrom ik een liedje: alle dromen zijn bedrog. Wat een waarheid. Is het slim om met de dan geldende weersvoorspelling de luchtwegen nog verder te tarten? Zou Jan me kwalijk nemen als ik op zijn dag verstek moet laten gaan? Nee, niet slim en Jan neemt het me niet kwalijk. Dat weet ik gewoon. Draai me op mijn rechterzij en inmiddels is het eenhalf uurtje later waarbij gevraagd wordt of ik niet ga fietsen. Nee, was mijn treurig antwoord. Nee, ik zou niet kunnen optekenen hoeveel man/vrouw zich bij het clubhuis hadden gemeld. Ik zou niet kunnen optekenen welke bikkels de nadertijd opkomende regenbuien hebben getrotseerd. Nee, ik zou niet kunnen optekenen dat (zoals eerder) in de geboorteplaats van Jan Jongman drijfnat werd gepauzeerd. En dat er toch nog, zoals ik elders heb kunnen lezen, zo’n 25 Mollers aan de start waren verschenen.
Het werd dus een memorabele dag. Zonder stempeltje, maar met welbesmeerde krentenbollen en 2 gevulde bidons. En…geen meter gefietst, waardoor ik dan ook niet mijn gemiddelde snelheid aan de lezer dezes kan onthullen. Een andere keer maar weer. Meer.

Douwe.