slideheader_McDonalds.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_Plieger.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_Rogelli.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG05049_nwSite.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_SaniDump.jpgIMG05065_nwSite.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_ppw_2019.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_AALease.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_Baleco.jpg
LogoDTCdeMol klein

Zaterdag heb ik samen met Cees Bakker een trainingsrit naar Den Hout mogen voorrijden. De weersverwachting was nu niet bepaald denderend te noemen en ik verwachtte niet al te veel enthousiastelingen die bereid zouden zijn om zich nat te laten regenen, maar tot mijn verbazing reden wij toch mooi met 42 mannen en vrouwen bij onze residentie weg. Het eerste deel van de tocht hadden wij wind tegen. Voor de Moerdijkbrug was er al een afvaller, die bij nader inzien toch maar afzag van de tocht.

Even later meldde een tweede afvaller zich, Cees de snor. Hij voelde zich niet lekker en is met zijn zwager Frans omgekeerd en naar huis gereden. De rest van het gezelschap koerste rustig door. De rit ging via Lage Zwaluwe, Hoge Zwaluwe, Heikant en Made richting Den Hout. Het weer was in den beginne somber, maar droog. Op het laatste stuk naar Den Hout begon het helaas te regenen, maar ondanks de lichte regenval was het best lekker koersen. Onze verkeersregelaars, Cees Baan en Harry Rijkse, zorgden er voor dat wij veilig splitsingen konden nemen en de kruispunten konden oversteken om zo veilig bij het rustpunt uitbaterij 't Klosterke te arriveren.
De waard en waardin hadden een lopend buffet gemaakt zodat wij bij binnenkomst direct koffie konden pakken en appeltaart. De zaak zat lekker vol. Ik deelde een tafel van Cees Bakker, Cees Baan, Chris O., Marga van Rhoon en nog twee Mollers. Na de pauze was het gelukkig droog en het is droog gebleven. Wij voor 't Klosterke zijn wij het plantsoen overgestoken, via een verhard pad, om onze weg te kunnen vervolgen. Wij hadden namelijk nog een klein stukje kasseien in de route opgenomen voor de brood nodige variatie. Het was te kort om te vergelijken met Parijs-Roubaix.
De rit terug ging via Made naar Blauwe Sluis richting Moerdijkbrug om via de Dordtse Biesbosch weer bij onze residentie te eindigen, maar ter hoogte van de Viersprong moesten wij halt houden, want Ada was lek gereden en juist op een plek waar geen volgauto kon komen. Na enige communicatie is Cees Baan naar de volgauto gereden om een wiel te halen en is de groep verder gereden. Ada is even later door een groepje Mollers terug naar de groep gereden. Ik heb begrepen dat wij de nodige lekke banden hebben gehad onderweg, zwager Bart heeft zich lekker vermaakt met het terugbrengen van de lekrijders, zodat ook de volgauto met Ardwil en zijn maat als bemanning de broodnodige assistentie hebben moeten verlenen. Ondanks de regen heerlijk gefietst.
Zondag, 11 maart, de Plieger VoorjaarsMolrit.
Deze dag begon waar iedere Moller van droomt, met mooi weer. De stang hing goed vol en diverse fietsen waren tegen de gevel geplaatst toen zwager Bart en ik bij onze residentie aankwamen. Binnen was het gezellig druk. Zo druk zelfs dat Co koffie moest bij zetten. De groep werd in tweeën gesplitst omdat er meer dan 65 deelnemers aanwezig waren. De voorrijders Bas en Hans moesten voor extra voorrijders en verkeersregelaars zorgen. De Verkeersregelaars waren Jan en Ferrie en de gebroeders Gino en André. De tocht zou via de Hoekse Waard gaan naar de welbekende De Banaan bij de Haringvlietbrug. Er stond nauwelijks wind. Ik zat in de tweede groep ergens in het midden, want volgens mij wilde iedereen achteraan rijden, maar helaas gaat dit niet, want daar is de weg te smal voor.
Wij verlieten het eiland via de Kiltunnel. Altijd lekker om voor de tunnel een gat te laten vallen om dan de tunnel in te duiken om vervolgens aan de andere kant weer achteraan te sluiten bij de groep. Eric had deze keer zijn Gazelle thuisgelaten en was op zijn Koga, misschien vertrouwde hij het nieuw door hem aangebrachte velglint niet helemaal. Eric was vorige week als gevolg van verdroogde velglinten tweemaal lek gereden.Het was met dit schitterende weer heerlijk koersen op de dijken. Eigenlijk waren wij veel te snel aangekomen bij De Banaan. De eigenaar had het terras al voor ons in gereedheid gebracht, zodat wij buiten in het zonnetje konden zitten. Het terras zat direct helemaal vol. Ik deelde een tafel met Jan-Willem, Kees K., Marcel en zwager Bart. Volgens mij was de bediening onze tafel vergeten, want de tweede ronde werd opgenomen, terwijl wij nog op de eerste ronde zaten te wachten. Toen de koffie eenmaal was gebracht, twee tegelijkertijd, was de omissie snel vergeten, want de koffie bij De Banaan is goed.
Na de koffie is er een snelle groep snel weggegaan. Helaas te snel voor mij, want ik stond nog af te rekenen. Na de pauze konden wij als één groep rijden. Via de Brabantse kant terug. Bekende dorpjes werden aan gedaan Helwijk, Zwingelspaan, Oudemolen, Klundert en Moerdijk. Het zonnetje brandde, moest zelfs een paar keer de bidon pakken. Heerlijk trapten wij de kilometers onder ons door in een voor iedereen te rijden sportief tempo. In de Dordtse Biesbosch reed Karel zijn ketting er af. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurd, dus heel geroutineerd werd de ketting snel weer op z'n plaats gelegd om de tandwielen en weer verder. Voor de Wantijbrug, bij de golfbaan, heb ik afscheid genomen en ben naar huis gefietst.
De volgauto werd bemand door Adrie en Jos de Viet. Twee dagen heerlijk gefietst. Met dank aan de inzet van de verkeersregelaars, voorrijders, bemanning volgauto en regisseurs met de portofoons.
Ad Doedijns