slideheader_Baleco.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Plieger.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_MedPlus.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_Rogelli.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_McDonalds.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Ik had, omstreeks tien voor halfacht, mijn fiets buiten gezet en was bezig de bidons in de houders te doen, toen Richard de Langen plotseling voor mij stond. Ik heb mijn spullen gepakt en wij hebben even staan praten in afwachting van zwager Bart.  Gedrieën zijn wij naar De Mol gefietst. Het was op dat moment al behoorlijk warm.


Bij aankomst bij het clubhuis zag ik dat de fiets parkeerstang bijna helemaal volhing met bolides. Hier en daar was nog een plekje. Binnen was het gezellig druk en je kon zien dat iedereen er zin in had. Rinus v.d. B. en Marcel van R. waren gezeteld achter de inschrijftafel en hadden aan belangstelling niet te klagen. Na de inschrijfformaliteiten en de kop koffie zijn zwager Bart en ik met de Snelle groep mannen en vrouwen meegereden. Dit ging lekker, kan ook niet anders, want het was mooi weer en nog niet te warm. In een sportief tempo ging het de Baanhoekbrug en even later de Boogbrug over richting Oud-Alblas. Niet geheel volgens de regels reed een deel op de autoweg in plaats van op het fietspad, maar dat is hen vergeven, want het fietspad was in feite gevaarlijker fietsen dan op de autoweg. Na Oud-Alblas was het de bedoeling om met de groep in Alblasserdam te belanden, maar helaas sloeg het noodlot toe.
Zwager Bart moest van de fiets wegens een lekke band. Gezien het samen uit en samen thuis principe en natuurlijk omdat hij mijn fietsmaatje en zwager is ben ik gestopt om hem bij te staan, al was het maar om psychische hulpverlening te bieden. Volgens Zwager Bart rust er een vloek op deze tocht omdat hij iedere keer slachtoffer is. Na veel vijven en zessen was de binnenband vervangen van het voorwiel, en alsof er een vloek op rust, klapte de band toen die op druk werd gebracht. Ergo, wederom een nieuwe binnenband er om. Dit ging iets sneller. Jullie zullen nu denken dat het leed was geleden, maar niet dus. Ik reed weg en geen Zwager Bart die volgde. Ik ben teruggereden en daar stond zwager Bart, nu met een lekke achterband. Nog geen meter opgeschoten en weer een binnenband vervangen. Alles bij elkaar zijn wij een halfuurtje aan het klooien geweest. Groepen hebben wij zien passeren met het idee dat wij die wel weer zouden inhalen. Eenmaal weer op de fiets hebben wij de achtervolging ingezet.
Wij reden met een gastrenner, die aansluiting bij ons had gezocht, in een stevig tempo. Op het fietspad bij Alblasserdam wilde ik een paard passeren, maar dat paard sloeg bijna op hol. De berijdster kon het paard nauwelijks in bedwang houden. Het schoot vooruit, en ik veiligheidshalve het plantsoen in om te voorkomen dat ik door paard en berijdster van de weg gereden zou worden. Gelukkig liep alles met een sisser af. Wij vervolgden onze weg, even in een wat rustiger tempo maar niet voor lang, want wij belandden op de dijk langs de Lek en met de wind in de poeperd is het lekker trappen tot Nieuw-Lekkerland, daar gingen wij weer naar binnen en reden wij van de Lek weg richting Brandwijk. Groot-Ammers en Goudriaan volgden. Wij hadden toen al wat smalle, wel geasfalteerde, paadjes achter ons liggen. Ondertussen waren wij wel een illusie armer, want tot nu toe waren wij nog niemand gepasseerd. Wij reden verder naar Schelluinen. Het werd allengs warmer en warmer. Het tempo hadden wij teruggebracht naar Toergroep tempo omdat het moordende Snelle groep tempo met ons twee niet was vol te houden. Na Arkel, Hoog-Blokland diende Hoornaar zich aan en het idee van een wel verdiende rustpauze beviel ons goed.
Onderweg waren wij Karel Bezemer en Heleen Duurkoop gepasseerd en toen wij bij Restaurant "Onder de Linde" aankwamen zat het terras vol met deelnemers van de Rabobank Molentocht. Een sfeervol gezicht, mensen onder parasols, druk in gesprek, en allemaal racefietsen geparkeerd aan de overkant van de weg. Aan tafel aangeschoven bij Richard de Langen en Piet Kamphuis. Zij bleken er ook nog maar pas te zijn aangekomen. Hebben Zwager Bart en ik de Toergroep blijkbaar op de hielen gezeten. In de schaduw onder de parasol was het goed toeven, dus het was niet zo erg dat de bediening moeite had met iedereen voorzien van een natje en een droogje. Na een kop koffie met een stuk appeltaart met slagroom, een mueslibol en twee bammetjes met kaas moest nog een tweede kopje koffie worden gedronken. De Toergroep maakte zich intussen gereed voor vertrek.
Wij, zwager Bart en ik, zouden de groep wel inhalen, maar wij hadden buiten de waard gerekend. Nadat wij onze tweede kop koffie hadden gedronken en afscheid hadden genomen van Jetse van Melick, Rinus v.d. Burg, Heleen Duurkoop en Karel Bezemer vertrokken wij, maar kwamen niet verder dat 25 meter, want nu had ik een lekke achterband. Snel de binnenband vervangen en weer in het zadel, maar de Toergroep hebben wij nimmer ingehaald. De koperen Ploert scheen onverminderd fel toen wij het rondo naar Noordeloos, Meerkerk, Sluis, Ameide Tienhoven Goudriaan hebben gereden. Bij tijd en wijlen voerden wij het tempo op, om het even zo snel weer terug te brengen naar toertempo.
Wij waren blij verheugd toen wij de door C1000 Westpolder uit Papendrecht aangeboden ravitailleringspost ontwaarde aan de Lubbertjesweg. Nooit geweten dat water zo lekker kan zijn. Voor mijn gevoel was ik al liters vocht kwijtgeraakt, dus aanvulling was hard nodig. Jannes en Douwe stonden paraat om ons te voorzien van water of appelsap, wat je maar wilde. Een krentenbol of ontbijtkoek was voorhanden. Het enige waar ik naar snakte was water!  Jetse was ook hier weer aanwezig. Gezeten in het gras, onder een parasol, een flesje water zonder bubbels gedronken. Het smaakte als champagne. Je kreeg er een gelukzalige dronken gevoel van zo lekker was het. Na enige tijd moesten wij weer verder met een klein beetje tegenzin zijn wij weer op de fiets gestapt en lieten onze benen het werk doen, malen, malen en nog eens malen, de pedalen maar rond malen. En de niets ontziende "Koperen Ploert" maar schijnen. Het laatste deel van de tocht moest worden gereden. Ottoland, Brandwijk, Bleskensgraaf werden aangedaan. Na het bruggetje over de Alblas dienden wij volgens de pijl linksaf te slaan om "De Krom" te passeren. Heel even was de verleiding groot om onze weg gewoon rechtdoor te vervolgen, maar dit hebben wij niet gedaan. Zelfs de verleiding van "De Krom" hebben wij weten te doorstaan. Wij reden nu min of meer de zelfde weg terug, maar dan aan de ander zijde van de Alblas. Bij de oversteek van de N-214, even voor Wijngaarden pikten wij Ada uit de Bosch op en het laatste stukje naar De Mol hebben wij met z'n drieën afgelegd. Onderweg sprenkelden Ada en zwager Bart kwistig water over hun hoofd om enige verkoeling te vinden. Het eerste wat ik deed toen ik aan de bar stond bij Co, was bier bestellen voor zwager Bart en mijzelf. Dit biertje smaakte als het bekende engeltje. Heerlijk! En op één been kan je natuurlijk niet lopen.....
Een tocht waarvan wij, zwager Bart en ik, dachten in groepsverband te zullen rijden, maar dit pakte dus even anders uit, maar niet getreurd het was leuk, maar gezien de hitte afzien. Een compliment voor de mannen die het parkoers hebben uitgezet. Subliem! Niet één keer verkeerd gereden. Ruimschoots van tevoren konden wij de borden waarnemen, zodat zonder vaart te minderen kon worden doorgereden. Klasse! De mensen voor en achter de schermen, sponsors en "last but not least" Co bedankt voor deze fijne dag.

Ad Doedijns