slideheader_MagnaCura.jpgslideheader_Baleco.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgBaleco2014_crop.jpgIMG05049_nwSite.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_McDonalds.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_MedPlus.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Ames.jpgIMG05065_nwSite.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_Plieger.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_Rogelli.jpgDeMol_JanJongman_01.jpg
LogoDTCdeMol klein


Zoals te doen gebruikelijk bij buitenritten is het voor degene, die niet rechtstreeks naar het startpunt rijden, verzamelen op de Kerkeplaat. Zo ook afgelopen zaterdag. Omstreeks kwart voor zeven kwamen zwager Bart en ik aan en wij waren de eerste, maar kort daarna volgden er meer. Uiteindelijk reden wij met een vijftal auto's achter Bert de Kluyver in De Mol-volgauto weg.
In Ochten wezen parkeerwachten in de nabij van Resort Rivierendal ons een parkeerplek. De parkeervoorziening was goed geregeld. Eenmaal in het restaurant Rivierendal hebben wij ons door middel van "Scan and Go" laten registreren. Mooi systeem. Bliep...  en je gegevens zijn verwerkt. 

Polsbandje om en gauw aan de koffie. Wij waren met een mannetje of 20, inclusief Miranda en Anneke.  Om verder een paar namen te noemen, Chris O., Cees Bakker, Corné, Jaap B., Theo vd W, Theo R. Henk B., Ferrie v. G., Ger de W. en zijn maat, Jan-Willem S. en Rien N.
Omstreeks kwart over acht reden wij bij het resort weg onder aanvoering van Chris O. en Jan-Willem S. Toen wij uit Ochten vertrokken was het somber de lucht zat dicht en het was fris, maar toen wij een beetje warm gedraaid waren was van de frisheid niets meer te merken. Chris en Jan-Willem zorgden er voor dat wij binnen no time op temperatuur waren. Ook speelde de wind die wij tegen hadden een rol. Via Kesteren reden wij naar de brug over de Rijn om Rhenen aan te doen.  Het is net als of je de grens over gaat, want direct verandert het vlakke landschap in heuvelachtig gebied. Vrijwel direct konden wij voor het eerst aan de bak om de Grebbeweg (Grebbeberg) te nemen.  Zodra de klim begint zie je dat het ieder voor zich is. De ruggen worden gekromd en stampen maar. In feite hebben wij toen stand licht omhoog of licht omlaag gefietst richting Wageningen, Doorwerth, waar wij getrakteerd werden op De Holleweg. Een stevige opgang. Toen manifesteerden onze voorrijders zich als echte klimgeiten. Onverschrokken stampen zij naar boven. Een van ons dacht tijdens de klim slim te zijn door een verzetje lichter te schakelen, maar dat moest hij bekopen met een aflopende ketting. Na deze krachtsinspanning reden wij richting Oosterbeek. Je kijkt je ogen uit wanneer je de stulpjes passeert,  die even van de weg af liggen in veelal riante tuinen. Rozendaal volgde en dus de Posbank ook tijdens deze klim viel ons peloton uit elkaar. Sommigen lieten zich tactisch terugzakken en anderen schoten naar boven.  Na een klim, waarvan je denkt dat er geen eind aan komt, komt er een stuk met mooie vergezichten, als je ten minste de moeite neemt om je heen te kijken.
Op een gegeven moment begon het te miezeren en naarmate wij dichterbij het rustpunt bij de Dierense Boys in Dieren kwamen, begon het harder te miezeren. Het rustpunt kwam precies op tijd. Wij hadden toen ongeveer 70 km gereden. ( kan iets meer of minder zijn geweest. Een kniesoor die hier op let.) In de kantine van v.v. Dierense Boys zijn wij voor zover dit mogelijk was met z'n allen bij elkaar gaan zitten en hebben gezellig koffie gedronken. Na de pauze was het droog en is het droog gebleven. Zelfs brak af en toe de grijze deken boven onze hoofden open en liet het zonnetje zich zien.
Na Dieren achter ons te hebben gelaten reden wij op Laag-Soeren aan om bij de Emma-Piramide uit te komen. Weer een prachtige klim die je dijbeen doet bollen alsof er een ballontje wordt opgeblazen. Heerlijk afzien is dit. Zeker als je boven komt en je denkt nog wat kracht over te hebben. Ik heb het steeds over de klimmetjes gehad, maar jullie begrijpen natuurlijk wel, dat als je omhoog fietst je ook een keer naar beneden moet. Dit hebben wij uiteraard diverse malen gedaan. Het is dat wij helmen ophadden, maar als wij zonder hadden gereden, dan hadden onze haren strak naar achteren gestaan. Na enigszins van de extase van de Emma-Piramide te zijn bekomen vervolgden wij onze tocht richting Schaarsbergen, Wolfhezen en Bennekom om bij Rhenen, en dus bij de Grebbeberg uit te komen. Ook deze klim hebben wij manhaftig geklaard. Daarna ging het terug naar de brug over de Rijn en ging het richting Kesteren om weer bij Resort Rivierenland in Ochten uit te komen.
Na de rit hebben wij ons uit laten scannen, zodat zij ons later op de avond niet behoefden te gaan zoeken, en zijn nog met de grote groep wat gaan drinken. Onder het genot van een biertje heb ik zitten bijkomen. Ik voelde mijn dijen goed en mijn wangen die gloeiden. Jan-Willem Sweep is op de fiets naar huis gegaan, die heeft er die dag zo'n 250 km in de benen gefietst. Hoe moet je zo'n dag beschrijven?  Met een stel bikkels de heuvels bedwingen." DA'S LEKKER"
Ad Doedijns