slideheader_McDonalds.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_MedPlus.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_Plieger.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_P&W.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpgIMG05049_nwSite.jpgIMG04969_nwSite.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_SaniDump.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_Baleco.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpg
LogoDTCdeMol klein

Zondagmorgen was het voor mij heel eenvoudig om een keuze te maken uit De Mol-fietskleding. Op deze al vroeg zon overgoten morgen werd het dus korte broek en shirt zonder mouwen. Het hier aan klevend nadeel is natuurlijk dat er veel meer zonnebrand gesmeerd diende te worden. Zwager Bart zou samen met Corné voorrijden, zodat ik er rekening mee had gehouden dat hij vroeger dan normaal zou verschijnen, maar gewoon op normale tijd reden wij naar onze residentie en al snel sloot René aan. Aan het aantal fietsen aan de stang was te zien dat wij met een grote groep zouden vertrekken. Het rituele informatie praatje werd door Corné gehouden, waarna wij konden vertrekken. Zwager Bart en Corné voorop, de politieagenten Chris en (Dirty)Harry daarachter en ´the other yellow guys´ Rinus en Douwe zochten een plekje in het midden van de groep en achter in, en Ferrie en Steven waren 'the rescuers´ in de volgauto.

Duo B en C gingen lekker van start en wij met z'n allen er achteraan. Het was maar goed dat ik mijn zonnebril op had, want toen wij over de Baanhoekbrug reden weerkaatste de zon al stevig de zonnestralen in de onder ons door stromende rivier. Aan de overkant van het water aangekomen reden wij de spoorviaduct onderdoor en reden over de muzikale Ouverture die overging in de Sonate. Dit klinkt als muziek in de oren, dus wij reden met de muziek mee. Het leek of wij van ons doel weg reden, maar dat was maar schijn omdat wij eerst de A15 nog over moesten, dit ging uiteraard gepaard met een klein klimmetje. Wij zijn vervolgens dwars door de bekende Waard(en) gereden. Wijngaarden, Giessen-Oudekerk, Giessenburg, Klein Peursum, Hoornaar. Wij reden in een constant toertempo en het was genieten. Spiegelende ramen, plaatjes van huizen. Ik reed op met een Moller, ben z'n naam even vergeten, die pas lid is geworden. Zijn zoon rijdt al langer bij de DRC. Gezellig zitten kletsen. Of onze rescuers het druk hebben gehad met lekke banden is mij ontgaan. Ik heb dus geen flauw idee, maar gezien het schitterende weer zal het wel meegevallen zijn. Na Hoog Blokland volgde Arkel en volgde het Lingebos, voor mij was het heel lang geleden dat ik in het Lingebos ben geweest. Ik ben ooit eens een dagje in het Lingebos geweest en na een dagje kalverjassen, biertje drinken teruggereden in de auto en aangehouden door de Rijkspolitie. Ik mocht gelukkig doorrijden en ben door de mazen van het gerechtelijke web gekropen. Na Herwijnen was het dan eindelijk zo ver en reden wij langs de Waal. Onderweg zijn wij veel wandelaars tegen gekomen. Op de Waalbandijk was het dus uitkijken geblazen. Op een gegeven moment zag ik de bruggen over de Waal liggen. Het leek wel of de bruggen in één smolten alsof er maar één brug laag, gezichtsbedrog natuurlijk, maar toch! Eenmaal de brug over was het nog maar een klein stukje naar het rustpunt in Zaltbommel met de wel heel toepasselijke naam 'Café-Restaurant De Verdraagzaamheid'. In een verhardende maatschappij en een 'Lente akkoord' waar je ziek van wordt, een mooi moment om te gaan rusten. Het duo B en C hadden voor de liefhebber een arrangementje geregeld. Zelfs 50 eurocent goedkoper dan de week er voor. Na binnen koffie met appeltaart gehaald te hebben, ben ik op de uitnodiging van Adri N. in gegaan en ben bij hem aan tafel aangeschoven. Even later schoven ook Richard, Piet en Jan aan. In de schaduw van de Verdraagzaamheid hebben wij onze door de zon geteisterde babyfaces tot rust laten komen en uiteraard de nodige koffie gedronken om te voorkomen dat wij zouden uitdrogen.
Na de pauze was het 'Fast Team Time' . Wij, een mannetje of vijftien, namen afscheid van de toergroep en reden Zaltbommel uit. Toen wij de dijk opdraaiden richting Gameren, draaiden de koprijders direct het gas open en scheurden wij met de wind in de poeperd met een snelheid van 40 a 41 km per uur over de dijk. Ik maakte voor mijzelf even een calculatie en ging er van uit dat ik voor twaalven thuis zou zijn. Harry en Chris hadden hun oranje hesjes overgedragen aan Jan en nog iemand en reden met 'The Fast Team Train' mee. Wanneer je met zo'n vaart over de dijk vliegt, geeft je een enorme kick. Zulichem en Brakel waren wij voorbij voor dat wij er erg in hadden. Wij reden op een gegeven moment op de Andelse sluis en afgedamde Maas aan. Geen vuiltje aan de lucht. Maar... toen sloeg het noodlot toe en één van ons kwam op de brug ten val en maakte een lelijke smak op het wegdek. Gelukkig hadden wij Chris in ons midden. Een arts is op z'n moment van cruciaal belang voor een voorlopige diagnose. De ongelukkige is in de schaduw gezet en Chris is bij hem gebleven. Hoe het met de ongelukkige is afgelopen weet ik niet, maar ik hoop (via reflecties) te horen dat het goed met hem gaat. In ieder geval wens ik de ongelukkige een voorspoedig herstel toe. Wij zijn verder gereden. In eerste aanleg reden wij even wat rustiger, maar dat was maar van korte duur. Wij zijn via de rechterkant de brug naar Gorinchem overgestoken. Op de brug was het ieder voor zich en de snelle duivels zoals Jan-Willem, Harry en nog een paar spoten weg. Na de brug groepeerden wij weer. Via Avelingen hebben wij het fietspad genomen  evenwijdig aan de A15, daarna Giessendam en toen weer over het fietspad langs de A15. Mijn simpele ANWB-Travel & Co registreerde soms snelheden van 44 km p/u, dat was bijvoorbeeld op het moment dat Arie weg wilde demarreren en Jan-Willem de achtervolging inzette. Het laatste colletje op onze weg was nog de Baanhoekbrug en toen was het weer gedaan met de pret. Een aantal zijn nog naar onze residentie gereden. Jan-Willem en ik zijn direct naar huis gegaan. Een halfuurtje later dan was gecalculeerd.
Een heerlijke dag, alleen jammer van de valpartij van één van ons. Desondanks een goed georganiseerde dag waar ik met veel plezier op terugkijk.
Ad Doedijns