slideheader_McDonalds.jpgslideheader_P&W.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_AALease.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_MedPlus.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG05049_nwSite.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_Baleco.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_Ames.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgIMG04969_nwSite.jpg
LogoDTCdeMol klein

Een vrijdag waren 2 nichten uit Den Helder bij mijn zus en zwager Bart op visite. Rond koffietijd ben ik naar mijn zus gegaan om mijn nichten te ontmoeten. Gezellig koffie en een wijntje gedronken. Kwart voor elf ben ik naar huis gegaan, want ik wilde toch wel een beetje fit aan de trainingsrit beginnen. Vanmorgen was ik op tijd wakker en zo fit als een hoentje. Met zwager Bart had ik om half negen afgesproken, maar om vijf over half negen was hij er nog niet.

Ik heb toen maar alvast mijn fiets gepakt en was juist mijn handschoenen aan het aantrekken toen ik zwager Bart aan zag komen rijden.Op mijn vraag, of hij zich had verslapen, werd ontkennend gereageerd. Op weg naar onze residentie vertelde hij dat het twee uurwas geworden en dat de limonade onaangeroerd in de koelkast is blijven staan. Hij beweerde dat hij nergens last van had en zich fris voelde. Hij kreeg terstond een lange neus gelijk Pinokkio.
Bij onze residentie aangekomen was het even zoeken naar een leeg plekje aan de fiets parkeerstang. Als je het mij vraagt, zijn wij begonnen aan een succesvol begin van het nieuwe seizoen, want de belangstelling was groot te noemen. Tijdens de rit heb ikgeteld en kwam uit op zo'n 56 fietsers, tel de daar de bemanning van de volgauto, Wim S. en Marcel van R., er bij dan kom je toch op een heel mooi totaal van 58 mannen en vrouwen. Binnen had zwager Bart al een kop koffie voor mij bij Co besteld. Onderwijlzag ik dat Henk Biest weer van de partij was. Henk heeft een operatie ondergaan en oogt nu weer als George Clooney. Douwe vroegop een gegeven moment de aandacht, want hij wilde de Super Moller, Henk Biest, de Super Mol trui overhandigen. Henk nam de truionder luid applaus in ontvangst. Toen was het tijd voor Jannes om de aandacht te vragen om iedereen te informeren over de komende rit.
Via de Baanhoekbrug reden wij over het nieuw aangelegde fietspad. Het is nog niet helemaal gereed, maar een enorme verbetering in vergelijking met het oude fietspad. Voor onze verkeersregelaars, Theo Rutten en Rinus v.d. Burg de eerst klus om ons bij de verkeerslichten veilig de autorijbaan op te begeleiden. De voorrijders, de zo genoemde Sliedrechtgroep, bestond wel uit 5 a 6 man. Jannes niet meegerekend, want die droeg geen gele hes. Achteraf bezien was hem de taak van fotograaf toebedeeld. Een taak die hem wel is toevertrouwd gezien de vele foto's die hij al heeft gemaakt voor de club.
Ik reed samen op met Helene Duurkoop en daar achter zwager Bart en Hans D. Wij reden lekker kletsend in het buitengebied naar Giessen-Oudekerk en verder richting Giessenburg om via Schelluinen de brug te nemen naar Sleeuwijk. Onderweg vertelde Helene dat, als zij met haar man Hans aan het fietsen is, Hans steeds, onbewust, harder gaat fietsen zodat zij hem met regelmaat tot de orde moet roepen. Tijdens de pauze bij De Koppelpaarden op het terras bevestigde Hans dit. Hij is uiteraard de onschuld zelve, dat begrijpen jullie natuurlijk wel. Na Sleeuwijk volgde Uppel, Almkerk en Dussen en maakten halt bij DeKoppelpaarden en kozen wij bijna allemaal voor een plaatsje op het terras. Eerst ben ik binnen koffie gaan halen. Gratis, zwager Bart heeft betaald. Eenmaal op het terras stond ik even te kijken waar ik plaats zou nemen, toen ik een paar maal mijn naam hoorde roepen, draaide ik mij om en zag Henk Kelfkens met en groepmaten pontificaal zitten. Henk vroeg mij of er bediend werd. Ik moest hem helaas uit de droom helpen, en vertelde hem dat hij zijn koffie binnen diende op te halen. Inmiddels had ik mijn plekje gevonden tussen de tafeltjes van Hans van Rooij, Peter Klip, zwager Bart, Hans D. en Helene. Hans van R (gepensioneerd) en Peter (huidig) zijn mannen die werkzaam zijn en waren in de, oneerbiedig gezegd, bagger business. Ook al werk ik bij een verzekeraar, heb ik door het werk van mijn vader in onder meer de bagger, affiniteit bij deze business. Uiteraard kwam dit onderwerp even ter sprake. En zoals ik al eerder schreef, bevestigde Hans D., onder het genot van een cappuccino, dat hij echt onbewust steeds harder gaat fietsen. Volgens mij moet Helene hem een hondenriem omdoen.
Na de pauze, geen snelle groep dit keer, reden wij verder richting Geertruidenberg, Drimmelen naar Lage Zwaluwe. Even voor Lage Zwaluwe werd het sommigen van ons teveel en veranderden in wildp......, met het gevolg dat onze regisseur achter in devoorrijders opdracht gaf om het tempo te temperen. Daarna zijn wij rustig rijdend, via de Moerdijkbrug, weer op ons eiland aangekomen en werd de groep richting onze residentie steeds kleiner.Voor de brug over het Wantij heb ik afscheid genomen. Een rit die droog begon en droog is geëindigd met een fris zonnetje. Toenwij over de Meeuwenseweg reden zweefde hoog boven ons een buizerd met gespreide vleugels met zeker een spanwijdte van een meter. Werkelijk een machtig gezicht. Sliedrechtgroep, verkeersregelaars, incognito begeleiders en uiteraard bemanning volgauto bedankt.
Ad Doedijns