Slider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG04969_nwSite.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_Baleco.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_MedPlus.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_McDonalds.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_Plieger.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Rogelli.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_ppw_2019.jpg
LogoDTCdeMol klein

De weersvoorspelling voor deze dag is niet bepaald hoopgevend, maar ik heb het wel slechter meegemaakt. In de ochtend snel wegtrekkende regen naar België. Daarna zonnige perioden. Stevige wind, 5 Bft. Zo steek dit maar vast in je zak!

Bart was mij komen halen en toen wij het bruggetje overreden het fietspad op voegden wij ons direct bij Gerrit The Webmaster, die net kwam aanrijden en reden wij gedrieën verder om ter hoogte van de golfbaan plotseling in onze gezapige slipstream Ronald, Miranda en Peter Klip mee te nemen, of te wel zij sloten zich bij ons aan. Kortom wij hadden al een groep en zouden hoe dan ook kunnen vertrekken met de volgauto. Eenmaal bij onze residentie aangekomen, bleek al snel dat wij niet de eerste waren. De kantine was goed vol. Bekenden en minder bekenden waren ons al voor. Co moest zelfs koffie bijzetten. Bart was zo vriendelijk om de kop koffie die hij bij Co had besteld aan mij te geven en zelf zou hij wachten op een verse bak. Heeft hij geweten hoor!  Wij stonden op vertrekken toen hij zijn koffie kreeg. Hij heeft snel de koffie opgedronken en zijn tong verbrand. Tijdens de rit heb ik van Bas vernomen dat wij met bijna zeventig man zijn vertrokken. Dit wil toch wel wat zeggen over de animo van de leden om dit seizoen bij weer of geen weer te fietsen.
Onder leiding van het duo Chris Ockeloen  en Cees Baan zijn wij met droog weer vertrokken. De rij werd gesloten door onze volgauto met de piloten, Pieter Reehorst en Rinus v.d. Burg. Die twee in de auto zouden een makkie hebben tijdens de tocht, want zij zouden nergens last van hebben. Hier kom ik nog op terug. Het eerste deel ging door de Dordtse Biesbosch, langs de Elzen, Viersprong  en over het fietspad waar je als een engeltje fietst. Voor de Moerdijkbrug waren er al twee lekke banden te noteren en een regenbui die diverse Mollers deden besluiten om hun regenjack aan te trekken, maar op de brug was het alweer droog. Dus al die moeite was voor niets. Via Moerdijk reden wij richting Zevenbergen om vervolgens Zevenbergen rechts te laten liggen om op Zevenbergschenhoek af te stevenen. Met de straffe wind was dit geen sinecure en de kasseien die wij op onze weg tegen kwamen. Gelukkig konden wij op een strook naast de kasseien fietsen, want anders was het lekke banden leed waarschijnlijk helemaal niet te over zien geweest. Blauwe Sluis werd doorstoken en gingen wij op Hoge Zwaluwe aan. In Hoge Zwaluwe, als ik het goed heb,  moest Huub zich gewonnen geven, want hij werd geveld door een leegloper. Het achterwiel werd al verwijderd, maar moest weer teruggezet worden, want onze piloten, Rinus en Pieter, moesten hem teleurstellen, want zij waren door de reserve wielen heen. Huub was nummer zeven. Snel werd de pomp gepakt en werd de band op spanning gebracht zodat wij onze weg weer konden vervolgen. Op weg naar Drimmelen stond Gerrit te hoeken met de telefoon in zijn hand. Wij moesten even inhouden, want Gerrit moest eerst nog even zijn handschoenen aantrekken. Wij hebben de groep niet meer ingehaald. Vlak voor Drimmelen moest de band van Huub opnieuw van lucht worden voorzien.
Bij aankomst bij 't Voske in de jachthaven was het buiten druk, maar dat waren bijna allemaal ongelukkigen die bandenpech hadden gehad en dus eerst weer moesten ruilen van wiel om de binnenbanden te verwisselen. Zwager Bart was ook één van deze ongelukkigen. Binnen hadden de meeste Mollers zich al geïnstalleerd en was niet Leiden maar 't Voske bezet. Gelukkig was het niet " Leiden in last". Een plekje gezocht aan " de ronde tafel" naast  onder meer Anton, Dirk, Gerrit Franco, Gaby en Jan. Anton was druk doende met het samenstellen van een lijst van voorrijders voor de komende Zwijndrecht-Zwijndrecht. De bedieningen had de handen vol aan ons, maar redelijk vlot hadden wij toch koffie. Direct ook maar een kop koffie voor zwager Bart besteld, kon de koffie ten minste afkoelen en zou hij niet voor de tweede keer zijn tong verbranden.
Na een half uurtje was het weer zo ver dat wij gingen opbreken. Zwager Bart had al aangegeven dat hij niet mee zou gaan met de snelle groep, want de hooikoorts noopte hem om het rustig aan te doen. De voorbereidingen van de snelle groep werden getroffen, maar Luca was nog niet zo ver. Hij worstelde met een rugzakje. De snelle groep was dit keer niet zo groot als de week daarvoor, maar wel allemaal fanatiek. Reisleider Harry ging voorop en weg waren wij. Snel het Wilhelminakanaal over Drimmelen door en de brug over naar Raamsdonkveer. Via de landbouwtunnel zijn wij de brug overgereden. Na de brug zijn wij niet naar Hank gereden, maar zijn wij naar Dussen gereden. Harry moet gedacht hebben dat een derde keer door de toergroep te worden ingehaald funest zou zijn voor de moraal van de snelle groep. Na Dussen ging het richting Almkerk en Uppel. Het was hard werken, maar het geeft wel voldoening om je niet door de wind te laten kisten. Na Uppel reden wij op de brug aan naar Gorinchem. Op de oploop naar de brug spurtte Ronald weg met in zijn kielzog Henk. De rest reed in eigen tempo verder. Na de brug groepeerden wij weer en reden richting Schelluinen om voor Schelluinen links af te buigen om door de Alblasserwaard naar Sliedrecht te rijden.
Onderweg hebben wij het even rustig aan gedaan om op adem te komen, om vervolgens weer de draad op te pakken. Bij het nemen van de Baanhoekbrug voelde ik mijn dijen goed. Een teken dat ik hard heb moeten werken, maar het geeft een heerlijk en voldaan gevoel. Een heerlijke tocht, die wij met z'n allen hebben weten te volbrengen door hard te werken ook voor de piloten van de volgauto, want ik weet niet hoe het geweest is na de pauze, maar voor de pauze hebben zij het ongekend druk gehad.
Ad Doedijns