slideheader_Baleco.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_McDonalds.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_Ames.jpgIMG05065_nwSite.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_Rogelli.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_AALease.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_Plieger.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgIMG04969_nwSite.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpg
LogoDTCdeMol klein

Tijdens een discussie waarbij onder andere de vraag werd gesteld of gevoelstemperatuur valt te meten, en zo ja hoe, werd het op zaterdag 23 maart al heel snel tijd om de beslissing te nemen of het verantwoord zou zijn de jaarlijkse Waardentocht door te laten gaan. Zo uit mijn ooghoeken kijkend, terwijl met het discussieonderwerp al maar meer zijwegen werden besproken (wat geeft bijvoorbeeld de thermometer aan bij nul graden en een gevoelstemperatuur van min vijftien), zag ik dat er al dan niet versteend van kou en stevige tegenwind steeds meer Mollers richting de warme koffie en thee rolden.

Van afgelasting van de rit, wegens kou en fikse wind(vlagen) kon op dat moment bijna geen sprake zijn, tenzij je als TC-lid een opkomende wens op een versneld levenseinde zou hebben. Dit laatste en het feit in overweging nemend dat de heenreis in de rug gesteund zou worden door een oostenwoei, werden in allerijl alsnog de gele hesjes, de portofoons en de oranje hesjes aan de Mollers “van dienst” uitgereikt, terwijl ook nog even de inschrijftafel in orde werd gebracht. Zelf -bedacht ik me- moest me nog inpellen en daarmee wapenen tegen de verwachte koude. En uiteraard ook nog de bedachte scannen plegen. Het is duidelijk: inpellen en scannen gaat niet te samen, dus werd daarvoor effe hulp gevraagd.
Even na negenen vertrokken zo’n dertig deelnemers voor een toen al gedenkwaardige Waardentocht. Met de wind in de poeperd. Al snel was er het eerste oponthoud. De mannen bleven wel erg lang weg voor een lekke band. Bevroren ventiel? IJzige lucht in de binnenband? Nee, later bleek er een schaap op zijn kant te hebben gelegen. Een aantal Mollers met een ruim hart voor alles wat leeft en bloeit en hen altijd maar weer boeit, trachtten het beest op al zijn poten weder recht op te zetten. Na een aantal keren gaven zij de moed op, nadat gebleken was dat het schaap er zelf niet zoveel zin meer in had. Door de op dat moment voor het Mol peloton schappelijke wind, was de groep kebab weer snel retour. Een lekke band, was snel verwield en het Mol gezelschap spoedde zich naar de koffiepauze, na eerst door een zeer gure Hoeksewaardse zijwind te zijn geteisterd.
Het voorstel om na de Volkeraksluizen maar naar Rockanje te fietsen en daar de bus naar huis te nemen stuitte onderweg op praktische bezwaren, waarbij het belangrijkste bezwaar was dat er geen rechtstreekse busverbinding zou zijn.
Dus.
Dus werden de voorrijders en de verkeersregelaars het laatste stuk na de pauze daadwerkelijk op de proef gesteld. De mannen en vrouwen die daar achter reden, haalden de bekende capriolen uit om maar vooral niet al te veel in de wind te zitten. En dat alles ging op een verantwoorde en veilige manier. En het moet toch weer eens geschreven worden: wat een geweldenaren zijn die verkeersregelaars toch. Het leek er niet op of zij last van die lastige wind hebben gehad. Een grap tijdens het passeren verwaaid in de oren aankomend en af en toe de kop overnemend om de voorrijders op adem te laten komen.
Eigenlijk was het een barre rit, zwaar en niet eens door de kou maar eerder door de af en toe adembenemende wind. En dat het peloton de rit ongehavend heeft uitgereden is mede te danken aan het feilloze voorrijden van Ferrie, Kees, Jaap en Ardwil. En het verkeersgeregel van Anton en Ronald. En dit alles ondersteund door de bemanning van de volgwagen, Ad en André.
Het was me een ritje wel. Eentje die in mijn geheugen is vastgevroren.
En voor hen die het naadje van de kous willen weten over de gevoelstemperatuur, verwijs ik naar onderstaande.
De formule voor de gevoelstemperatuur (G) op basis van JAG/TI-methode luidt:
G = 13,12 + 0,6215T - 11,37(3,6W)^{0,16} + 0,3965T(3,6W)^{0,16} \,\,
met temperatuur T in °C op 1,50 meter hoogte en gemiddelde windsnelheid W in de afgelopen tien minuten in m/s op 10 meter hoogte (conform de internationale afspraken voor de meting van luchttemperatuur en windsnelheid). De windsnelheid wordt met de machtsfunctie (^0,16) herleid van de windmeting op 10 meter hoogte naar de wind op 1,50 meter hoogte.
In de lage landen wordt in weersverwachtingen de windsnelheid meestal aangeduid als de windkracht volgens de Schaal van Beaufort. Uit de formule op basis van JAG/TI-methode en de empirisch vastgestelde omrekenformule van de Beaufortschaal volgt de volgende praktische benaderingsformule van de gevoelstemperatuur (G):
G \approx 13 + 0,62T - 14B^{0,24} + 0,47T B^{0,24} \,\,
met temperatuur T in °C op 1,50 meter hoogte en windkracht B volgens de Schaal van Beaufort. Deze formule gaat uit van de gemiddelde windsnelheid van iedere afzonderlijke Beaufortwaarde. De uitkomsten uit deze benaderingsformule komen niet exact overeen met de waarden in bovenstaande tabel omdat de Schaal van Beaufort geen continue schaal is

Douwe.