Volgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_Rogelli.jpgIMG04969_nwSite.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_SaniDump.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_Ames.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgIMG05049_nwSite.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_Plieger.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_MedPlus.jpg
LogoDTCdeMol klein

Het is goed om samen met Jannes een hele dag achter het peloton op de Veluwe rond te rijden.

2e Paasdag is voor ons bijna “vaste prik” om de volgauto te bemannen. Of het nu dor de eieren of de rust van de omgeving komt, tijdens de paasrit van 2012, tastten we bij elkaar de uitvoerbaarheid van het idee af om met de woensdaggroep eens een keertje buiten onze eigen regio te gaan te fietsen.

In 2013 kwam het onderwerp wederom ter sprake waarbij we opmerkten, dat als we de koe niet bij de hoorns zouden vatten, we in 2014 hetzelfde gesprek zouden gaan voeren en er uiteindelijk dus niets gepland zou gaan worden. De datum werd op die dag vastgesteld. De eerste woensdag van september zou het worden: genoeg tijd nog om de mensen van de woensdaggroep voor te bereiden.

Waar we heen zouden gaan werd toen ook al min of meer vastgesteld. Naar de Veluwe, daar waar de roots van Jannes liggen en daar waar hij iedere knobbel aan de boom weet te vinden. En natuurlijk niet al te veel klimwerk om, behalve bij mij, ook bij sommige anderen bij voorbaat het plezier van zo’n rit niet te vergallen.

Samen met zijn zwager heeft Jannes al het voorwerk gedaan en werden er verscholen fietspaden ontdekt. Werd er een startplek gevonden en uiteindelijk een prachtige route voor de 4e september gepland.

Nadat verzameld werd bij Pellikaan ’s Verpakkingen waar we gastvrij met een kopje koffie ontvangen werden in Dani’s bedrijfsrestaurant, vertrok de meute van 24 deelnemers richting Barneveld.

Bij de Goudrenet aldaar, de fietsen uitgepakt en in elkaar gezet, de schoenen aan en de helm, nou ja….het gebruikelijke werk dus: de koffie en de plas en daarna richting Voorthuizen.

“Kijk, in dat huis is mijn vrouw geboren.” Even verderop: “ In deze straat ben ik geboren” en “In die boerderij woont een tante.” Een nostalgische rondreis. Voor Jannes, maar ook voor anderen. De militaire-dienstverhalen, de schoolreisjes naar de Julianatoren en de eerste pannenkoek met opa bij het Uddelermeer.

Of de rit nu echt vlak was? In mijn onschuld had ik dat wel beloofd, maar waar je op de Veluwe denkt zonder glooiingen te kunnen fietsen dan weet je ook zeker dat je niet op de Veluwe fietst. Over die prachtig gekleurde heide is het juist fijn als je niet met 28km per uur een paar extra duwtjes op de pedalen moet doen. Het tempo gaat dan automatisch omlaag, zodat er meer gelegenheid is om te genieten van dit mooie stukje Nederland.

Want genoten werd er. Tijdens de koffiestop in Hoenderloo en daarna richting Deelen, Ede, Planken Wambuis, Ginkelse Hei en Wekerom.

Want genoten werd er. Na Wekerom met nog zo’n tien kilometer voor de wielen was het genieten zelfs zo groot, dat alle mogelijke vertragingstechnieken uit de kast werden gehaald om de rit maar niet te hoeven beëindigen. Heeft een Moller in het algemeen wel eens één lekke bad gedurende een rit, tijdens de Knarrendag presteerde er eentje om er drie te hebben (genoeg voor twee seizoenen), maar goed, dat is dan nog gedurende een hele rit… Een andere knar kon helemaal geen afscheid nemen van de omgeving en presteerde het om binnen één kilometer twee lekke banden te hebben. Echter niet nadat hij zich naast Jannes had geposteerd teneinde het tempo te drukken. Toen hij merkte dat dit –overigens door eigen toedoen- niet echt lukte: de eerste lekke band. En ja hoor, daarna weer op kop van de groep (immers het tempo moest omlaag). Toen dat kennelijk weer niet lukte, zag je het gebeuren: een behoorlijk lang en breed fietspad met in de verte een blikje. Daar zou hij wel eens overheen gaan rijden. En: tactiek geslaagd: weer een lekke band. En toen nog bij iemand de ketting eraf en een leeglopende band die moest worden opgepompt. Het is gelukt hoor: de laatste kilometers met een prachtig laag gemiddelde. Genieten? Dat moet je zo lang mogelijk doen –en vooral volhouden.

Zet maar alvast in je agenda: eerste woensdag van september: Knarrendag 2014.

Douwe