Baleco2014_crop.jpgslideheader_ppw_2019.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_Plieger.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_SaniDump.jpgIMG04969_nwSite.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_MagnaCura.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_Ames.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_AALease.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG05049_nwSite.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Baleco.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpg
LogoDTCdeMol klein

Of hoe de moessonperiode te doorstaan.

Bij zijn welkomswoord sprak Jan van ’t Leven over een waterrijke route. Ik wist wat hij bedoelde. De route van de BalecoZeelandToer 2015 zou rondom de Oosterschelde gaan. Op de heenweg het water aan de rechterkant, op de terugweg het water ook aan de rechterkant.

Op het eerst gedacht: dat moet toch een wonder van de natuur zijn, heen en terug hetzelfde water aan dezelfde kant. Bij nader inzien niet zo gek als je terug de tegengestelde richting van heen gaat en daartussendoor aan de andere kant van het water terecht bent gekomen. Dus.
Dat was Jan bedoelde.
Hij heeft zeker niet bedoeld dat er ook nog water vanaf de bovenkant zou komen. Tenminste, dat mag ik aannemen. Het viel, voor de thuisblijvers die het niet hebben willen meemaken, niet met bakken maar met wagonladingen uit een loodgrijze lucht. Maar wat een timing.

We zaten net aan de appelpunt met koffie. Voor een aantal van de deelnemers was het wel een prettige bijkomstigheid dat we de pauzetijd wat hebben opgerekt, teneinde op de Oesterdam de laatste druppeltjes van de moessonbui te mogen ontvangen.

Ja, het was een lang stuk vanaf de bolus naar de appelpunt. Om de stramme leden te strekken en de gevulde blaas te ledigen werd er na het Watersnoodmuseum (kan het ook niet helpen dat nu juist dat museum met die naam op dat punt lag) een korte stop ingelast. Daarna weer verder en de hele tijd die gevreesde Zeeuwse wind in de rug. Dus werd het eerste stuk door de meesten met gemak genomen. Dat zou wat beloven het terugstuk langs Krabbedijke en Yerseke. Maar wat bleek op de laatste dam met in de verte het zicht op de haven van Antwerpen? Zoals de weerkundige naast mij zei: de wind was in het water gaan liggen.
Was er dan helemaal geen wind? Tuurlijk wel, kom op zeg. Je gaat toch niet de BalecoZeelandtoer fietsen zonder wind tegen. Dus zaten we op veel terugstukken krom gebogen over het stuur ons tegen de wind een weg te banen.

En toen was na 130 km en daarna nog 12, er ineens weer het eindpunt. Daar waar we met z’n allen toch min of meer ook naar hadden uitgezien. Die gezamenlijke maaltijd na een dag hard werken. Wat is dat toch ieder jaar weer een feest. Allemaal met rozige koppen, een biertje een colaatje en bergen mossels.

Of wat anders. Dat kon ook.
En allemaal nagenieten. Nagenieten van deze voor de zevende keer in successie gereden BalecoZeelandToer. Een rit die dit jaar zonder enig incident verliep. Met een Zeelandbrug die met gemak (ja, hoor mij) genomen werd. Met een minimale hoeveelheid fietsende toeristen. Met uiterst beleefde en voorkomende overige weggebruikers. Met een geweldige motard voorop en een kundige volgauto bemanning.
Het blijft ieder jaar weer een feest om te samen met de familie van ‘t Leven over de Zeeuwse wegen te mogen rijden. En te mogen genieten van hun gastvrijheid en betrokkenheid.
Gezien de lovende woorden die ik links en rechts aanhoorde, mag ik gerust met hoofdletters schrijven: BEDANKT VOOR DEZE FIJNE FIETSDAG.
En dat namens alle deelnemers van de BalecoZeelandToer 2015,
Douwe.