Slider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgslideheader_SaniDump.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_McDonalds.jpgBaleco2014_crop.jpgIMG04969_nwSite.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_Plieger.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgIMG05049_nwSite.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_MagnaCura.jpgslideheader_MedPlus.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpg
LogoDTCdeMol klein

39ste Editie van de Tour de Zwijndrecht (NL) –Zwijndrecht (B) v.v.

Het is des morgens 4 juni 2016 als ik om zes punt nul, nul uur uit mijn bed stap met het idee om ontspannen toe te werken naar de komende lange tocht naar onze Belgische buren en weer terug. Scheren, daar had ik geen tijd voor, dus met een baard van twee dagen, dus meer weerstand, en na de nodige voedingssupplementen, sap en koffie, vroeg ik mij af waar zwager Bart bleef om 6 punt 30 uur. Whats up naar zakentelefoon gestuurd. Oeps, hij heeft natuurlijk dat oude privéding in z'n zak mail er overheen. Bart stond op mij te wachten.

Hup op de fiets en weg. Nee terug! Het miezert. Terug naar huis en naar boven gauw Gamex jack gepakt en weer weg naar zwager Bart. Aangekomen bij zwager Bart kwam het stoom uit z`n neus, waar blijf je nauw. Wij op weg bijna bij het fietspad randweg langs de Rondweg vraagt zwager Bart of ik mijn betaalbewijs bij mij heb, nee dus, SHIT!!!. Zwager Bart wilde met mij mee terug. Hij zei ala Mol, “samen uit samen thuis”, ik zei “nee”, ga jij maar door. Terug naar huis, gauw betaalbewijs uitgeprint, Gamex jack weer uit in rugzak en snel in semi snel tempo dwars door Dordt naar Bakenstein. Om zeven punt 50 uur arriveerde ik aldaar, bezweet, waar ik allemaal goed geluimde ontspannen Mollers en gasten gemoedelijk lachend en koffie drinkend zag staan. Gauw bij Douwe en Marcel ingescand en de bonnen in ontvangst genomen. Buiten een luchtig geel hesje uitgezocht. Staat plotseling Salvador naast mij en hoorde dat hij jarig was, zodat ik hem kon feliciteren met zijn verjaardag. zwijn zwijn 2016 02Even later word ik door teamleider Henk Biest op de schouder getikt om het niet lucht doorlatend hesje in ontvangst te nemen, maar ik bedankte vriendelijk want ik had er al één. De start mocht voor mij beginnen, want ik was nog behoorlijk over de kook. De benen wilden accelereren. Achter Henk aan om positie te kiezen. Komen wij langs teamleider Rinus van B.. Hij hield mij aan en zei dat ik voor zijn team moest rijden, want hij kwam iemand tekort. Gezegd tegen Rinus dat hij dat moest regelen met Henk. Rinus naar Henk om het kort te sluiten. Gelukkig geen kortsluiting want Henk vond het goed. Eindelijk wij vertrekken! Rustig rijden wij van Bakenstein weg en zoeken wij achter teamleider Rinus een plek in het peloton om als laatste tussen rijders te gaan fungeren. Ons team bestaat uit Rinus, Gerda, Henk S., Bas, Kees B en ik. In het begin was het even zoeken naar ritme en het houden van de juiste afstand, maar toen wij die gevonden hadden liep het verder gestroomlijnd. Bas was de man die onze steeds liet wisselen hij hield het aantal kilometers bij. Als het dan zo ver was riep hij “WIS- SEL- LEN !!” op een manier die geen tegenspraak dulden. Het eerst deel van de rit naar Nispen samen een duo gevormd met Bas. Onze motards, waaronder Taco en Marloes, reden continu voorbij om de wegen voor ons vrij te maken. Marloes stond ons regelmatig toe te zwaaien als wij langs kwamen. Het is als voorrijders van een tussengroep best lastig om de juiste afstand in te schatten. Wij moesten zorgen dat de achter ons rijdende groep makkelijk door konden rijden bij het nemen van voornamelijk haakse bochten, want is de afstand tekort, dan sta je nagenoeg stil. Gelukkig ging dit in de meeste gevallen goed. Het tempo was zeker in het begin sportief te nemen. Wij hadden dan ook windje mee. Het eerste deel verliep voorspoedig maar door de mist oogde het een beetje sober, maar de temperatuur was goed. In Nispen op het kruispunt met terrassen was het een drukte van belang toen wij arriveerden. Rugzak bij auto 8 opgehaald een banaantje van de statafel buiten gepakt en naast de kerk naar binnen om een kop koffie te nuttigen.

zwijn zwijn 2016 04Na de pauze was het weer opbreken en verder, nu België in. Ook nu weer in een lekker ritme van de samba reden wij richting onze Belgische Zwijndrecht buren. Ongemerkt verschenen op gevaarlijke kruisingen en splitsingen Belgische politie. De communicatie is daar blijkbaar perfect, want zij stonden er als wij passeerden. Vlak voor Antwerpen kregen wij gezelschap van de Belgische motards politieagenten. Zij zoefden langs ons met zwaailicht en soms sirene. Net cowboys in het Wilde gemotoriseerde Westen. Ook had ik al een paar keer één van onze achterrijders voorbij zien komen om iemand terug op z`n plek te brengen in het peloton. De temperatuur was inmiddels iets gestegen. Netjes werden wij bij het sportcomplex in Zwijndrecht (B) gebracht. Rugzakje opgehaald bij auto 8, krentenbolletje van stataffel gepakt en naar binnen het complex in. Waar wij aller hartelijkst werden ontvangen. De soep vond gretig aftrek. Buiten aan een lange tafel gezeten met zwager Bart, Bas, Chris, Douwe Henk B. en nog een paar. Gezellig gegeten, colaatje gedronken, geen bier, geluisterd naar de lovende toespraken van de zijde van het bestuur Zwijndrecht en organisator Jan Korteland. Ik begreep dat er alleen al voor de pauze een vijftal lekke banden te melden waren. Dus onze achterrijders, waaronder Ton van D. Rob  van D., Jonneke, Marc F. Marco, Eric en nog een paar, hebben zich niet hoeven te vervelen. Na de pauze was het weer tas in leveren bij auto 8, fiets zoeken en strategisch in de buurt van teamleider Rinus. Kort na vertrek moesten wij even wachten voor de gesloten spoorbomen, maar daarna was het snel onze plek op zoeken in het peloton. Het weer werd steeds beter. Ondanks een klein windje tegen trapten wij lekker de kilometers onder ons door. Wat mij ook is opgevallen is dat onze volgauto, die voor het peloton uit reed regelmatig van achter door motorrijders terug voor aan de kop van het peloton gebracht diende te worden. Op een gegeven moment namen de motards van de politie afscheid van ons. Hun taak zat er op. Wij waren nog geen 500 meter verder of wij stonden al stil. E.H.B.O-er Ton van D. reed naar voren om pols hoogte te nemen en even later kwamen de Belgische motoragenten ons weer voorbij om te kijken of zij iets konden betekenen. Ik heb vernomen dat een deel van de kop van het peloton van koers was. Toen men er achterkwam. Werd de rest tegen gehouden om de verkeerdrijders de gelegenheid te bieden om weer op koers te komen. Wij hebben toen nog een heel stuk plezier gehad van de begeleiding van de Belgische motoragenten. Met de regelmaat van de klok passeerden wij pechvogels met lekke banden. Ton en Rob brachten 2 man terug naar hun plek in het peloton. Ton en Rob links van de weg kort achter elkaar om de achterrijders uit de wind te houden gaan die mannen rechts rijden. Gelukkig bedachten zij zich even later en schoven toch bij Ton en Rob in het wiel.

Dat onze motorbrigade kan motorrijden wist ik al, maar dat zij ook met bidons kunnen voetballen is nieuw. Een van onze fietsers raakte zijn/haar bidon kwijt en reed terug op de bidon op te rapen, maar op dat moment kwamen wij aanfietsen. De motard die het verkeer stond te regelen had de tegenwoordigheid van geest om de bidon op tijd weg te schoppen precies voor de persoon die aan de linkerkant van de weg stond. Nispen werd op een gegeven moment weer door ons belegerd. zwijn zwijn 2016 03Overal waar je maar kon zitten zaten deelnemers van onze tocht. Ik heb met zwager Bart, Henk Biest en Theo buiten bij de Gouden Leeuw op het terras een collaatje gedronken. De benen voelden nog steeds goed aan. Dus het laatste deel zou ook geen problemen gaan geven. Zoals altijd is er een tijd van gaan zo ook toen. Het laatste deel zakte het tempo toch wel een beetje in, maar dat zal de wind en misschien de vermoeidheid geweest kunnen zijn. Onderweg kreeg ik van onze motard Taco nog een Snelle Jelle, zodat ik na deze rit nog makkelijk even de Elf Stedentocht zou kunnen fietsen. Op de Zwijndrechtse brug liet een Tinkoff man zich afzakken. Ik vroeg hem of het goed ging. Hij zei dat hij last van kramp had. Ik heb hem toen een stukje geduwd, geadviseerd om in een licht verzet te trappen en om water te drinken. Zijn bidon was leeg. Ik heb de mijne gegeven en gezegd dat hij die helemaal leeg moest drinken. Even later ging het iets beter. Het leuke is dat toen wij bij Bakenstein arriveerden, stonden daar bekenden van de Tinkoff man die hem toejuichten dat hij het had gehaald. Toch nog een goede daad verricht. In de kantine met Henk Biest en z`n vrouw, Theo v.d. W, Zwager Bart en Leonora met een biertje zitten nagenieten. Even later voegden zich bij ons jarige Salvador, Gaby en Gerda. Wij hebben toen nog even geproost op de verjaardag van Salvador. Na afloop samen met zwager Bart in een rustig tempo in het zonnetje nagenietend naar huis gefietst. Een top dag, veel deelnemers, goede organisatie en een perfect samenspel tussen de voorrijders, achterrijders en onze gemotoriseerde verkeersregelaars. Het was super professioneel. Iedereen die hier aan heeft bij gedragen hartelijk bedankt.

A4-tje