Volgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_40jrDeMol_02.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgIMG05049_nwSite.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Baleco.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_P&W.jpgslideheader_Ames.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_MedPlus.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_40jrDeMol_01.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpg

zwijn zwijn 2017 10Het zal geen clublid ontgaan zijn dat het weer Zwijndrecht-Zwijndrechttijd was, onze langste en meest gedenkwaardige tocht. Ditmaal een feestelijke editie want het is de 40ste keer en daarmee een jubileum. Ik heb deze tocht inmiddels al een aantal keer met het gele monster volbracht en het blijft iedere keer weer een belevenis. Deze keer vertrokken wij met 211 deelnemers, motorbegeleiding en diverse volgwagens, maar niet vanuit het vertrouwde sportpark Groote Lindt.

We reden weg vanaf sporthal De Albatros, ik hoefde niet lang te zoeken vanwege het hoge aantal rondhangende fietsen en berijders. Eerst werd er koers gezet naar het gemeentehuis van Zwijndrecht waar we “weg geschoten” werden door de locoburgemeester die voor de gelegenheid vroeg uit de veren was op zaterdagochtend. Zij kreeg een ingelijst clubshirt aangeboden, nu maar hopen dat ze ook een fiets heeft. En daarna vertrok het hele peloton, over dat terras voor het stadhuis en de winkelstraten even helemaal verstopt.

zwijn zwijn 2017 11Tja, hoe beschrijf je nou toch zoiets. Twee trefwoorden schieten mij dan te binnen; Afstand en Hitte. Met hoofdletters. De afstand is bekend, met 220 km de langste rit van de Mol, maar het blijft een takke-end. En warm, dat was het. Geheel in stijl met de op de voet gevolgde verrichtingen van Tom Dumoulin in de Giro klom ook bij ons de temperatuur op naar Italiaanse hoogte. Om een uur of 12 was het al 31 graden in Antwerpen en dat zou alleen nog maar warmer worden.

Vreemd is ook dat de eerste twee “etappes” altijd voorbij lijken te vliegen. Je zit dan nog te genieten van de sfeer, het indrukwekkende lint van fietsers dat Brabantse polders doorkruist en met zijn allen keihard gewoon door rood. Op de autoweg ook nogal liefst!  Voor je het weet ben je al in Nispen voor de eerste koffiestop alwaar je je klamme consumptiebonnen kunt inleveren voor wat lekkers. Er was blijkbaar een e-bike vereniging met het zelfde idee neergestreken want het plein stond al helemaal vol, dit keer niet met snel carbon. Maar het mooiste is toch altijd de tocht door Vlaanderen wanneer de motards van de Antwerpse politie het overnemen en met gillende sirenes duidelijk maken dat er een peloton aankomt, namelijk wij!  De Waaslandtunnel die gewoon even voor ons wordt afgesloten is een belevenis, voor sommige mensen blijkt ook het er weer uitkomen nog een flinke opgave want dat ding is best langer en stijler dan je verwacht. In het inmiddels vertrouwde Zwijndrecht (B) staan ons ieder jaar weer trouwe toeschouwers op te wachten en toe te juichen. En hadden wij datzelfde Zwijndrecht niet stiekum gezien als startlocatie van de Ronde van Vlaanderen?

Ook in Antwerpen hadden we een andere locatie dan gebruikelijk, het traditionele overhandigen van de cheque voor Kika bleef wel hetzelfde. De lokale wethouder van sport stond zich in zijn hemdsmouwen peentjes te zweten en zijn best te doen verstaanbaar te zijn over het rommelige terras. Dan is het huiswaarts met de hele colonne en begint het afzien; het werd heter en heter en na 100-150-200 km, afhankelijk hoe fit men is, begint het toch wel aan te tellen.

Na de 2e keer Nispen verdween er een snelle groep aan de horizon, naderhand bleek om te zorgen voor een extra waterpost. Dat was echt nodig en zeer welkom met deze warmte.

Vlak voor we de Moerdijkbrug naderden besloten de weergoden dat we genoeg oververhit waren en werd de ventilator eventjes aangezet. Hard. En dat verzin je toch niet; precies tegen. Dat was echt even teveel van het goede, nu nog tegen een harde wind in moeten beuken. Het had niet langer moeten duren of ik was van mijn fiets gevallen.

zwijn zwijn 2017 12Bijna bij de finish kon je al een oorverdovend gekrakeel horen; de brandweer van Zwijndrecht had het hele wagenpark naar buiten gereden voor een eresaluut. Een van de bluswagens spoot een verkoelende boog over het fietspad, echt heel bijzonder om zo opgewacht te worden. En als speciaal toetje werden we voor het oprijden van de het sportpark door doedelzakspelers binnen gehaald met heroïsche Highlander-klanken. Een bijzondere belevenis was het weer, deze 40ste editie van Zwijndrecht-Zwijndrecht, met dank aan een heleboel vrijwilligers, voorrijders en motorrijders. Maar dit is dan ook niet zomaar een fietstocht, dit is een monument. Is het geen plan deze voor te dragen voor de status immaterieel erfgoed?

Nicole