Slider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslideheader_McDonalds.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_P&W.jpgslideheader_MedPlus.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgslideheader_Rogelli.jpgslideheader_Baleco.jpgBaleco2014_crop.jpgslideheader_SaniDump.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgIMG04969_nwSite.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_AALease.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_MagnaCura.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpg

Na dagenlang de weersvoorspellingen te hebben bestudeerd en alle mogelijke windrichtingen en -snelheden daarbij te hebben voorspeld zien worden, was het zaterdag 1 september DE dag. 
De dag waarop één van de voorspellingen uit zou komen, of niet. Dat heb je soms met voorspellingen.
Even een zijgedachte: het lijkt me een leuk vak weersvoorspellaar, als het niet uitkomt roep je: het is maar een voorspelling en als het wél uitkomt met een grote grijns op je gezicht roepen dat je er niet ver naast zat. Maar daar ging het op die Zeelandse zaterdag niet over.
Ruim veertig fris gewakkerde Mollers plus een aantal gasten (ook uit het buitenland) lieten zich om acht uur fêteren met een kop koffie en een kingsize bolus. Het traditionele ontvangst in ’s Heerenhoek inmiddels.


In twee groepjes opgesteld stonden de Baleconaars (on)geduldig om negen uur te wachten tot het vertreksein meester werd gegeven.
Even een praatje door Jan van ’t Leven, de grote (het woord kingsize is in een zin eerder gebruikt) animator van Baleco Zeelandtoer en op fiets. Langs de kerk (door de nog heel erg stille straten) van ’s Heerenhoek links de dijk op en naar een paar honderd meter links de polders in.


Waar was die Zeeuwse wind. Voorspeld uit het zuidwesten te waaien, dus zou dat wel waar hebben kunnen wezen zijn. Dus wind mee, zou je kunnen aannemen. Zou de tiende Baleco Zeelandtoer dan een makkie gaan worden, ondanks de geplande afstand van 124,6 kilometer ?
Zelfs bij het bestijgeren van de door velen gevreesde Zeelandbrug leek het of alle deelnemers dit met alle vingers in de neus aan konden. En mocht er van een beginnende vermoeidheid sprake zijn geweest, het was niet te horen en zou deze verdwijnen bij het befietsen van dat prachtige fietspad na Zierikzee.
Nieuw voor alle deelnemers en de oh’s en ah’s waren niet van de lucht -die trouwens zo helder was dat men de links liggende Zeelandbrug en de in de verte liggende Waterkering kon zien liggen. Een vlakke zee met windkracht 0,09. Een slechte dag voor de zeilers, maar ja, dan moet je maar niet op een zeilbootje gaan zitten.


Op de pauzeplek, waar op het terras tropische temperaturen werden bereikt, was het ook door de gulle koffie met appelgebak -inclusief een grote dot slagroom- uiterst goed toeven.
Aangehaald werd een vorig verblijf aldaar waar toen de “slachtoffers” van een duikelpartij in het braamstruiksebinnenbos bij Veere werden ontdaan van de doornen. Dit jaar was het veldhospitaal gelukkig niet nodig omdat de route niet via Veere liep en er zich geen duikelpartij heeft voorgedaan.
Oh ja, de gladde zee en de wind, ook het gespreksonderwerp. Op de terugweg zou het peloton wel worden geteisterd door een straffe Zeelandse wind die dan natuurlijk tegen zou gaan blazen.
Ja, toerfietsers zijn gedegen optimisten. Als het mee zit, dan zal het vast wel een keertje tegen zitten.


Maar hoe anders was het dan op de dag van het voorrijden. Toen stonden er witte koppen op het water bij de “Kering” en blies de wind tegen mijn platte spaken die met moeite de wind doorsneden. Het Nederlands kampioenschap “TegendeWindInFietsen” was er niks bij. Toen.
Op 1 september: wind in de rug, verdraaid: gedraaid.
Op de Kering !
Dus geen witte koppen, maar ook geen rooie en dit vanwege geen inspanning.


Op weg, terug naar de startplaats. En ja wonder! Een onvoorspelde open gegraven weg. Een weg die er de week ervoor nog gewoon lag. Klunen was geen optie (Zeeland is geen Friesland) dus terug, richting het bord waarop stond aangegeven dat de weg niet begaanbaar zou zijn (waar zijn die borden toch voor?).
En toen wisten we het zeker met wat voor een klasbakken we op pad waren gegaan: de mannen op kop (Hans en Wim), geboren Zeeuwen, bedachten wel effe een omleidingsroute, zo maar uit het blote hoofd. Denk dat als we hen niet als gids hadden gehad, we daar nog aan het fietsen waren.


En…als we Jan van ’t Leven niet als sponsor en animator hadden gehad dan hadden we Zeeland nooit (op deze zaterdag) op zijn mooist gezien. En tijdens de andere negen Baleco Zeelandtoeren hadden we Zeeland ook niet gezien met af en toe de regen en de wind. Zeeland is mooi. Is prachtig en is het waard om daar met een Mol-peloton overheen te fietsen.
Tien keer heeft Jan ons van zijn mooie Zeeland laten genieten. Tien keer heeft Jan zijn gastvrijheid aan ons Mollers getoond, koffie, bolussen en mossels. Hoe Zeeuws kan je het hebben.


Fijn Jan, fijn dat je ons deze ervaringen hebt geschonken.
Dank daarvoor.

Douwe.