Groepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslideheader_Ames.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Rogelli.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_Baleco.jpgIMG05049_nwSite.jpgslideheader_McDonalds.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_AALease.jpgslideheader_ppw_2019.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgslideheader_Plieger.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgslideheader_MedPlus.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgDeMol_JanJongman_01.jpg
LogoDTCdeMol klein
 

Zondag 22 september 2019 was het dan zover, de derde editie van Molletjes Xtreme.

Molletjes Xtreme is  een fietstocht gebaseerd op originele klassiekers zoals de Ronde van Vlaanderen, niet de gehele ronde wordt gedaan, maar nagenoeg alle bekende klimmetjes, kasseistroken en andere pittige stukken die aan elkaar geknoopt zijn.

‘s Ochtends vroeg werd ik opgehaald door Patrick, om op parkeerplaats De Ham in Oudenaarde te verzamelen.

Rond half tien vertrokken we voor de rit van ca 140km en 1800hm. Onze groep bestond uit Eric, Eugene, Franklin, Jonneke, Taco, Maurice, Patrick, Peter N, Rene B, Rico, Ronald, Tibor en ik (Michel).

Mollen Vlaanderen 2019 1De temperatuur was al heerlijk en we konden lekker kort/kort rijden. De spirit zat er goed in om de eerste beklimmingen te doen, maar eerst warm rijden evenwijdig aan de Schelde met heel veel eikeltjes op de weg, het leek wel of we continu beschoten werden.

Na een kilometer of 10 begon het echt, het begin van de ‘Heilige drievuldigheid’, De Oude Kwaremont (4%, max 11,6%), De Paterberg(12,5%, max 20%) en De Koppenberg(11,6%, max22%). Alle drie zeer pittige beklimmingen over kasseien waar geen mogelijkheid was om door de gootjes te rijden. Nadat iedereen bijgekomen was gingen we al draaiend, kerend, klimmend, afdalend en met mooie uitzichten richting Geraardsbergen.

Daar stond de welbekende Muur van Geraardsbergen ons te wachten (8,6%, max 20%). Via het dorp en het kerkplein met z’n lonkende terrassen de smalle Oudebergstrook de muur op. Bovenop de muur eerst een rondje om de Onze Lieve Vrouw Kapel heen om dan eindelijk te stoppen bij Restaurant ’t Hemelrijck voor een hapje en een drankje. De koffie, liters cola, water, tosti’s en pannenkoeken smaakten heerlijk. Voldoende om onze weg te vervolgen voor het tweede gedeelte van de rit.

Na de Bosberg en het watertje De Dender kwamen we in een redelijk vlak gedeelte terecht waar opeens de  kasseistrook Haaghoek van ca 2km zich aandiende. Deze was toch langer dan gedacht en was nog wel te doen totdat de weg naar beneden ging. Al hortend en stotend jezelf maar laten gaan, schakelen of remmen zat er gewoonweg niet in. Ook was het hier niet mogelijk om door een gootje of de berm te rijden. Voordat we bij de finish zouden komen moesten we nog de Eikenberg over, bij het begin was de gedachte ‘nee niet weer zo’n pokke kasseienklim’, maar gelukkig konden we hier wel via de berm of gootje omhoog. Als afsluiting hadden we een heerlijke afdaling over asfalt naar Oudenaarde, daar aangekomen waren we allemaal blij dat het erop zat. Alles was goed gegaan, heerlijk weer, geen lekke banden, geen ongelukken en alle fietsen heel gebleven en iedereen was naar de filistijnen.

Bij het Centrum van Ronde van Vlaanderen konden we het zweet en stof eraf douchen en ondertussen hadden enkele al een lange tafel gereserveerd bij De Mouterij voor een etentje en om de dag te bespreken.

Enkele quotes die over de tafel vlogen;

- Kasseien... nu weet ik weer waarom ik er zo’n (bloed)hekel aan heb.

- Deze rit valt in de categorie van 10 zwaarste ritten ooit gereden, maar 1 ding staat vast: voor mij geen kasseienritten meer.

- Vlaamse massage.

- Supergaaf om meegemaakt te hebben, maar nooit weer over de kasseien.

Tot volgend jaar!

Michel van Hoek

Mollen Vlaanderen 2019