slideheader_Rogelli.jpgSlider_GSM_4299_2_achterkonten150h.jpgBaleco2014_crop.jpgSlider_GSM_4476_onderweg150h.jpgJoop_Schuringa_Classic_2014_35.jpgslideheader_ppw_2019.jpgSlider_GSM_4388_MolenArkel2_150h.jpgslideheader_SaniDump.jpgslideheader_Ames.jpgslideheader_AlbertSchweitzer.jpgSlider_GSM_4189_voordestart150h.jpgIMG05065_nwSite.jpgslideheader_Baleco.jpgslideheader_Plieger.jpgslideheader_AALease.jpgOverdrachtVolgwagen_1902201_slider.jpgGroepsfoto_GSM_4625_slider150h.jpgslider_GSM_4516_natuur150h.jpgVolgauto_nw_ZwijZwij_150h.jpgVael-Ouwe_2014_10.jpgDeMol_ZwijdrechtseBrug_01.jpgslideheader_MagnaCura.jpgIMG04969_nwSite.jpgslideheader_McDonalds.jpgIMG05049_nwSite.jpgDeMol_JanJongman_01.jpgslideheader_MedPlus.jpg
LogoDTCdeMol klein

Pyreneeen Challenge 2019 3En niet zomaar eentje; nee, we staan boven op de top van de Tourmalet. Het is het sluitstuk van de Pyreneeën Challenge, een driedaags evenement georganiseerd voor en door stichting Ride4Kids. De deelnemers hebben vooraf hun best gedaan zoveel mogelijk geld bijeen te brengen (minimaal Euro 750) ten behoeve van onderzoek voor kinderen met een (energie)-stofwisselingsziekte. De vijf Mollers (Berni Larkin, Leanore Meerkerk, Jan Vink, Gerrit van Asch, Ada uit de Bosch) fietsten in het team Ven2Cops. Een team dat al elf jaar lang in verschillende samenstelling fietst voor het goede doel. Het bestaat uit politiemensen van de eenheid Rotterdam, aangevuld met deelnemers die een directe of indirecte band hiermee hebben.
Alle vijf hadden we onze eigen voorbereiding, motivatie en doelen, deels samen getraind maar vooral veel morele steun van elkaar.

Bij de start van de laatste dag is iedereen een beetje nerveus; de vermoeidheid van de afgelopen dagen begint te tellen en bovendien gaat de weg vanaf de camping in Argelès Gazost na een paar vlakke kilometers gelijk omhoog. Een klim van bijna veertig kilometer staat op het menu. Eerst nog wat vriendelijk (van licht stijgend tot vijf procent) maar vanaf Luc St. Saveur gaat het echt beginnen en kunnen we ook percentages in de dubbele cijfers verwachten. Het loopt bij mij helemaal niet lekker; het lijkt of iedereen wegsprint en ik vastgekleefd zit aan het asfalt. Gelukkig blijft Berni bij me en we besluiten in Luc een bakkie te doen. Ik weet niet wat er in mijn dubbele espresso heeft gezeten maar ik kreeg ineens een enorme boost en kreeg iets wat leek op superbenen en zag niet meer op tegen het wat ik altijd noem “het ellendige midden stuk” tussen Luc en het vliegveld na Barrèges op 9 kilometer onder de top.

Pyreneeen Challenge 2019 1Het parcours van de Challenge loopt altijd via deze kant; de beklimming vanuit Saint Marie de Campan vergt vanuit de camping wat te veel aanloop kilometers (voor de meesten onder ons in ieder geval) maar ik was erg nieuwsgierig naar “de andere kant”. Als “opwarmertje” hebben Berni, Leanore, Jan en ik (Gerrit koos voor een andere route) ons eerder deze week laten afzetten door onze privé volgwagens (hoe chic) iets voor Campan en zijn naar boven gegaan. Jan en Leanore in een wat hoger tempo dan Berni en ik maar uiteindelijk konden we tevreden met elkaar boven koffie drinken. Er stond een schraal windje op de top maar dat mocht de pret niet drukken. Ik vond met name het stuk na La Mongie erg zwaar en steil; het profiel van beide kanten verschilt niet zo heel veel, de indeling is iets anders. Mijn voorkeur gaat uit naar de “Luc St. Saveur kant”.
Arm- en kniestukken aan, windstoppertje en de beloning incasseren: 40 kilometer dalen naar de camping (nog wel een koffiepauze in de zon op het terras in Luc!).

Maar goed, ook al hadden we al op de top gestaan, op vrijdag de dertiende september gingen we dus nog een keer. Zoals gezegd, ging het goed en kwam ik redelijk fris op het vliegveld waar onze ploeg met verzorgers stond. Lekker een colaatje, vers water in de bidons, een knuffel, een bemoedigend schouderklopje, wat te eten en genieten van het zonnetje dat inmiddels uitbundig scheen. Alle fietsdagen hebben we trouwens stralend weer gehad; ’s morgens bij vertrek heel fris maar al snel warmde het op door de zon. Alle meegebrachte regen- en dikkere kleding kon ongebruikt weer mee naar huis.
Vanaf het vliegveld begint de omgeving echt ruig te worden, de weg omhoog boezemt angst of op z’n minst ontzag in. Gek genoeg vallen de eerste kilometers wel mee maar de laatste vijf liegen er niet om: respectievelijk 12,9, 9,10 en 11% (gemiddeld). Je hoort de finish eerder dan dat je hem ziet! Iedereen moedigt je aan en roept je als het ware naar boven waar je gelijk op de streep je medaille omgehangen krijgt. Heerlijk nagenieten, lekker eten en drinken en in de zon wachten tot alle deelnemers boven zijn en dan sluiten we af met een plechtigheid op de top.
Gezien het warme weer, volstond een windstopper voor de afdaling en begon het grote (na) genieten. En ja, natuurlijk weer met onze bekende koffiestop (het koele biertje namen we pas op de camping!) in Luc.

Pyreneeen Challenge 2019 2De andere dagen van de Challenge brachten ons “door het binnenland” naar Gaverni en de adem benemend mooie tocht over de Soulor naar de Aubisque waar we onder andere konden genieten van een kudde overstekende schapen.
Als voorbereiding hebben Leanore en ik nog vanuit Bagnère de Bigorre de Col d’Aspin gefietst. Een supermooie klim die ook in Campan begint en bijna 13 kilometer lang is. De eerste acht zijn “vriendelijk” maar de laatste vijf voel je wel goed in je benen.

Al met al een heerlijke week, een mooi en geslaagd evenementen. En bijna 2 ton opgehaald voor het goede doel.

Ada uit de Bosch